386كشتند. اين مهاجمان بعدها نيز در خيبر در برابر مسلمانان موضع گرفتند. 1 محمّد بن مسلمه كه توانسته بود جان سالم بدر برد، بعدها گفته بود:
«فلما كانت غزوة خيبر نظرت إلى أحد النفر الذين كانوا وَلوا ضربي يوم ذي‌القصَّة، فلمّا رآني قال: أسلمتُ وجهي للّٰه! فقلت: أولى». 23. حملۀ اعرابِ بنى‌محارب، ثَعْلَبه و انمار به اطراف مدينه، براى غارت رمه‌هاى مردم مسلمان در مراتع هيغا. 3جمادى‌الأولى سال ششم هجرت
دِحْيۀ كَلْبى كه از نزد هرقل قيصر باز مى‌گشت، در محلّى به نام حِسْمَى در سرزمين كوهستانى شمال مدينه، مردم قبيلۀ جذام، راه را بر او بستند و هر چه داشت، غارت كردند.
شعبان سال ششم هجرت
در اين ماه، مدينه با دو واقعۀ مهم روبرو شد:
1. ابن‌اسحاق، واقعۀ بني‌المصطلق ( \ المريسيع) را برخلاف بعضى نظرها در شعبان سال ششم هجرى دانسته است. 4 ولى واقدى، آن را تحت عنوان مُرَيسيع در سال پنجم هجرى ثبت كرده است. 5 واقدى مى‌نويسد:
گروهى از قبيلۀ خزاعه و هم‌پيمان آنها بنى‌مُدْلِج، در ناحيۀ فُرُع نزديك مدينه فرود آمدند و رئيس و سالار آنها - به نام حارث بن ابى‌ضرار - با اقوام خود و نيروهايى كه