218مسلمانان، در منطقۀ مدينه تا احد حضور يافتهاند. محمّد صلى الله عليه و آله پرسيد: «اينها چه كسانى هستند؟»
حلبى در سيره مىنويسد:
گفتند: «هولاء حلفاء عبداللّٰه بن ابى ابن سلول من يهود» پيامبر گفت:
«آنها ايمان به اسلام آوردهاند؟ گفتند: «خير.» محمّد گفت:
«انّا لا ننتصر بأهل الكفر على أهل الشرك». 1ابناسحاق به نقل از الزهرى همين معنى را به لفظ ديگر ثبت كرده است و ابنهشام از زهرى چنين نقل مىكند:
«أن الأنصار يوم أحد، قالوا لرسولاللّٰه - صلّىاللّٰه عليه [ وآله ] وسلّم - : يا رسولاللّٰه أ لا نستعين بحلفائنا من يهود؟ فقال: «لا حاجة لنا فيهم». 2و ابنسعد در همان مأخذ بيان محمّد صلى الله عليه و آله را چنين ثبت كرده است:
«قولوا لهم فليرجعوا فإنّا لا نستعين بالمشركين على المشركين». 3مسلم در حديث «عروة بن زبير» از عايشه، اين گفته را در واقعۀ بدر به پيامبر صلى الله عليه و آله نسبت مىدهد: «فارجع فلن أستعين بمشرك». 4«نووى» حديث را ذيل مبحث كراهت كمكخواهى از غيرمسلمانان، مورد بررسى حقوقى قرار داده است.
ابنقيّم جوزى مضمون را در كتاب خود، اينگونه مورد توجّه قرار داده است: