متن کتاب مدینه شناسی - جلد 2 - صفحه 196

(9 تا 424)

196سران قريش به ابوسفيان گفتند:

«يا أبا سفيان، انظر هذه العير التي قدمت بها فاحتبستها فقد عرفت إنّها أموال أهل مكّة و لطيمة قريش، و هم طيبوا الأنفس، يُجهّزون بهذه العير جيشاً إلى محمّد فقد ترى من قتل من آبائنا و أبنائنا و عشائرنا». ¹«على بن برهان‌الدّين حلبى» به نحوۀ سرمايه‌گذارى بازرگانان قريش از محلّ سود معاملۀ كالاهاى موجود در كاروان، اشارت دقيقى دارد كه آن را محمّد بن سعد نيز در «الطّبقات» ثبت كرده است؛ ولى حقير در منابع يادشدۀ ديگر، آن را نيافتم.

و قالوا: «نحن طيبوا النفوس أن تجهزوا بربح هذه العير جيشاً إلى محمّد».

فقال ابوسفيان: و أنا أوّل من أجاب إلى ذلك و بنو عبد مناف معي.

فجعلوا لذلك ربح المال، فسلّم لأهل العير رؤوس أموالهم و كانت خمسين ألف دينار و أخرجوا أرباحها و كان الربح لكلّ دينار ديناراً، أي فكان الذي أخرج خمسين ألف دينار و قيل أخرجوا خمسة و عشرين ألف دينار». ²پس از اين سرمايه‌گذارى و مساعدت‌هاى مالى بود كه به گفتۀ حلبى:

1) . «اباسفيان! كاروانى را كه آورده‌اى و بازداشته‌اى، بنگر! مى‌دانى كه اين‌ها اموال اهل مكه و مال التجارۀ قريش است و آنان با كمال رضايت آماده‌اند كه با اموال اين كاروان، لشكرى به راه اندازند و به سوى محمد بفرستند، و خوب مى‌دانى كه از پدران و فرزندان و خاندان ما چه كسانى (در جنگ بدر) كشته شدند.» واقدى، «المغازى»، ج1، ص199، متن عربى.

2) . «گفتند: ما با كمال رضايت حاضريم سود حاصل از اين كاروان را به تجهيز لشكرى براى جنگ با محمد اختصاص دهيم. ابوسفيان گفت: من نخستين كسى هستم كه به اين پيشنهاد پاسخ مثبت مى‌دهم و طايفۀ بنى عبدمناف همگى همراه من هستند. پس سود حاصله را به اين كار اختصاص دادند و سرمايۀ اصلى به صاحبان آن باز گردانده شد كه برابر با پنجاه هزار دينار بود. سود حاصل از كاروان را جدا كردند و در ازاى هر يك دينار، يك دينار سود به دست آمده بود و بدين ترتيب، پنجاه هزار دينار سود به‌جا مانده بود و گفته‌اند كه سود به دست آمده، برابر با بيست و پنج هزار دينار بود». «السّيرة الحلبيّه»، المجلّد الثانى، ص488، دارالمعرفه، لبنان.

مشخصات کتاب

مدینه شناسیجلد:2نویسنده:نجفی، محمد باقرناشر:مشعرمحل نشر:تهران - ایرانسال نشر:1386

دریافت فایل ارجاع:

BibTex | Endnote

سایر جلدهای کتاب:

جلد 1جلد 2