167در اين سند تصريح شده است كه سايبان مزبور از جريد ( \ شاخههاى خرما) ساخته شده بود و اين با وجود نخلهاى بدر و عدم دسترسى مسلمانان به خيمه و خرگاه، كاملاً مطابق با واقع است و اكنون نيز در بيابانهاى حجاز و مجاور قريهها از اين نوع سايبانها كه با سعف (برگهاى بلند درخت خرما) ساخته شده، به وفور ديده مىشود.
ابنسعد به اجمال نوشته است:
«و بُني لرسول عريش من جريد، فدخله النبيّ و أبو بكر الصديق و قام سعد بن معاذ على باب العريش متوشّحاً بالسيف». 1نگرانى سعد بن معاذ ناشى از آن است كه عريش، دقيقاً در محلّى قرار داشته است كه بتپرستان قريش هر آن مىتوانستند به آن حمله كنند. اين امر از موقعيّت مكانى عريش كه در نزديكىهاى «عدوةالقصوى» - محلّ استقرار مشركين - قرار داشته است، حكايتى آشكار دارد كه بعداً به بيان آن مىپردازيم.
بيهقى 2 و ابنكثير 3، به سند تاريخى مذكور كه همان گفتههاى عبداللّٰه بن ابىبكر بن حزم و مورد تصريح ابناسحاق بوده، استناد كردهاند. ابنكثير در خصوص نگرانى مسلمانان در حراست از جان محمّد صلى الله عليه و آله تصريح دقيقترى آورده است:
«و كان سعد بن معاذ - رضي اللّٰه عنه - واقفاً على باب العريش متقلّداً بالسيف و معه رجال من الأنصار يحرسون رسول اللّٰه - صلّىاللّٰه عليه [ وآله ] وسلّم - خوفاً عليه من أن يَدْهمه العدو من المشركين». 4