496اين مأخذ تاريخى كه «بنونجّار» را دايىهاى عبدالمطلب دانسته است، با آنچه كه ابنحزم، 1 ابنحبان، 2 طبرى 3 و ابنهشام 4 آوردهاند، تطابق تاريخى دارد؛ زيرا سلمى، همسر هاشم و دختر «عمرو بن زيدبن لبيد بن حرام بن حداس بن جندب بن عدى بن نجّار» بود و مادر فرزندش عبدالمطلب كه شبيه نام داشت. 5مجموع اين گفتهها را ابنسعد از ابنعبّاس ثبت كرده است. 6شناخت موقعيّت جغرافيايى «دارالنّابغه» به شناخت موقعيّت منازل «بنوعدى» در بافت قديمى مدينه بستگى دارد.
مورّخان مدنى اتّفاق نظر دارند كه خانههاى «بنوعدى بن نجار» در سمت غربى مسجد نبى و قلعهشان به زاهرية مشهور بوده است. مطرى تصريح مىكند كه مسجد اين طايفه پس از اسلام، در محلّ دارالنّابغه بر پا شده بود. 7آنچه مسلّم است، دارالنّابغه در قرون نخستين اسلام، به عنوان مسجد دارالنابغه از شهرت خاصّى برخوردار بود و امام حربى در اواسط قرن سوم، آن را با نامهاى دارالنّابغه يا مسجد بنىعدى از جمله مساجدى دانسته كه پيامبر در آنجا نمازى بجا آورده است. 8سمهودى از مكان مزبور با تعابير «مسجد بنىعدى كه به دارالنّابغه مشهور بوده» يا «دارالنّابغه در مجاورت مسجد بنىعدى» يادها كرده است.
به نظر مىرسد اين تفكيك از آراء ابنشبه استنباط شده است. طبق گفتۀ محقّق مزبور پيامبر در مسجد بنىعدى غسل كرد و در دارالنّابغه نمازى بجا آورد. ولى ابنزباله معتقد است كه پيامبر: «صلّى فى مسجد دارالنابغه»