472شد. رمله دين همسر را پذيرا نشد؛ تا اينكه عبيداللّٰه در حبشه درگذشت و پيامبر اسلام پس از آگاهى از پايدارى چنين زنى در ايمان و عقيده، از مدينه قاصدى به حبشه فرستاد تا از او جهت ازدواج، خواستگارى كند. 1پس از اعلام رضايت رمله، «خالد بن سعيد بن عاص» او را به عقد پيامبر در آورد و نجاشى - حاكم حبشه - چهارهزار درهم يا چهارصد دينار مَهر او را تقبّل نمود. 2متأسّفانه از چگونگى اين ازدواج و تاريخ مراسم، در متون تاريخى و روايات دينى به اختلاف برمىخوريم؛ ولى آنچه مسلّم است پيامبر صلى الله عليه و آله در سال 7/6 ه .ق. «رمله» را در مدينه ديده است.
«رمله» پس از رحلت پيامبر، محدّثى پيشه كرد و از آن حضرت و نيز زينب بنت جحش نقلها نمود. دخترش حبيبه و نيز عروة بن زبير و زينب بنت امّسلمه از او رواياتى را ثبت كردهاند.
امّالمؤمنين: رمله در سال 42 يا 44ه .ق. در مدينه درگذشت و او را در كنار همسران پيامبر به خاك سپردند. 3ابن عبدالبر گفته است:
على بن حسين در هنگامى كه خانهاش را حفر مىكرده است، تخت سنگى ديده كه بر آن جملۀ «هذا قبر رملة بنت صخر» 4 كتابت شده بود. 5 اين سند با آنچه ابنشبه - مورّخ مدنى - در مورد حفر خانۀ عقيل گفته است، مطابقت دارد. 6