454مادرش هالة خواهر خديجه بود كه پس از ازدواج با دخترخالهاش زينب، مورد عنايت محمّد صلى الله عليه و آله قرار گرفت؛ ولى پس از نبوّت، زينب به اسلام گرويد و همسرش در شرك باقى ماند. 1پس از هجرت مسلمانان از مكّه به مدينه، زينب نزد همسر، در طائف بماند؛ تا اينكه ابوالعاص با مشركان مكّه در بدر به نبرد با مسلمانان تن داد. 2 ابناسحاق گفته است:
چون ابوالعاص به اسارت مسلمانان در آمد، براى آزاديش تقاضاى فديه شد. او مالى در دست نداشت و زينب - همسرش - كه از اسارت ابوالعاص آگاهى يافته بود، گلوبندى را كه مادرش به او هديه داده بود، براى مسلمانان فرستاد. پيامبر با ديدن گلوبند خديجه، متأثّر و رقّتى شديد در دلش پديدار گشت. ابوالعاص را رها ساخت و در عوض، طلاق دخترش را از ابوالعاص خواست كه او نيز موافقت كرد.
پس از جدايى، زينب به مدينه مهاجرت كرد و به پدر پيوست. 3در سال 6 ه .ق. زيدبن حارثه با هفتاد نفر از مسلمانان، عزم نبردى را در منطقۀ العيص نمود. در ميانۀ راه گروهى از مكّيان - از جمله ابوالعاص بن الربيع - به اسارت در آمدند. 4ابوالعاص شب وارد مدينه شد و به خانۀ زينب پناه برد. زينب نيز او را پناه داد.
صبحهنگام كه پيامبر از خانه خارج شد و مسلمانان تكبيرگويان به گرد او رو آوردند تا نماز صبح را بجاى آورند، زينب در صفِ زنان يا مدخل خانه، فرياد بر آورد:
«اى مردم! من به ابوالعاص بن الربيع پناه دادم».