416مؤلّفان «دائرة المعارف الإسلاميّه»، مادّۀ بقيع، با يك جمع‌بندى از تعاريف موجود در منابع لغت عرب گفته‌اند:

«بقيع: هذا الاسم يدّل على أرض كانت في الأصل مغطاة بنوع من شجر التوت مرتفع». ¹زمخشرى ² و ياقوت حموى ³ و بكرى اندلسى، ⁴ به اين‌كه «بقيع الغرقد» نام گورستان شهروندان مدينه است، اتّفاق نظر دارند.

قدمت اين گورستان به تاريخى تاريك در عصر جاهليّت باز مى‌گردد و پژوهندگان مدينه‌شناس نتوانسته‌اند اسناد تاريخى اين قدمت را به ما ارائه دهند. شايد هم نخستين بار دو واژۀ بقيع غرقد را در مرثيۀ منظوم «عمروبن نعمان بياضى» ⁵ يافته‌اند كه از قدمت و اصالت آن در بافت منطقۀ يثرب، يادى كوتاه است.

ابن‌اثير ضمن شرح تاريخ عرب در سال‌هاى طولانى جاهليّت از نبردهاى دو طائفۀ خزرج به سيادت «عمروبن نعمان بياضى» و اوس به رياست «حُضَيْر بن سِماك الأشهلّى» يادها كرده است. ⁶در اين ماجراها عمروبن نعمان ضمن وصف يكى از نبردها اشعارى سروده است كه فيروزآبادى آن را چنين ثبت كرده است:

خَلسّتِ الديارُ فُسدْتُ غير مُسَوَّدِ
⁷