366«قال رسول اللّٰه - صلّىاللّٰه عليه[ وآله ]وسلّم -: نعم البئر بئر غرس هي من عيون الجنّة و ماؤها أطيب المياه. و كان رسول اللّٰه - صلّىاللّٰه عليه[ وآله ] وسلّم - يُسْتَعْذَب له منها و غسل من بئر غَرْس». 1ابنجريج به نقل از ابنجعفر گويد:
«كان رسول اللّٰه - صلّىاللّٰه عليه[ وآله ]وسلّم - يستعدب له من بئر غرس و منها غُسل».
ب: موقعيّت جغرافيايى چاه غرس
واقدى، ابناثير، فيروزآبادى و... اتّفاق نظر دارند كه چاه غرس در ميان منازل «بنونضير» جاى دارد. مؤلّف حقير، اين كلام را مورد تأمّل مىداند؛ زيرا چاه غرس در منطقۀ قربان و ميان نخلستانهاى عوالى در جنوب شرقى مدينه قرار دارد. بنابر اين آنچه را كه راويان در مورد چاه غرس گفتهاند كه: «و هى بئر بقباء» با توجّه به مجاورت دو منطقۀ قربان و قبا و اينكه در قديم قبا شامل قربان نيز مىشده، چندان از واقعيّت دور نيست؛ ولى فاصلۀ بين منازل بنىنضير و چاه غرس، به حدّى است كه نمىتوان آراء واقدى و همفكرانش را مقرون به صحّت دانست؛ مگر آنكه محدودۀ چاه غرس را با منطقۀ نخلستانى اطراف آن كه در مجموع به غرس شهرت داشته، يكى در نظر آوريم.
ابنسعد مىنويسد:
«خانه و منازل بنىنضير در ناحيۀ غرس واقع شده است» 2 و اين با مجاورت چاه غرس به منطقۀ قديمى بنىنضير تفاوت زيادى دارد. همۀ مورّخان مدنى، چاه غرس را ديده و از آثار و موقعيّت جغرافيايى آن يادها كردهاند: ابننجّار مشاهدات خود را در سالهاى 643/600ه .ق. چنين خلاصه كرده است:
«چاه غرس بين دِه قبا و مسجد قبا در ميان باغستانى واقع شده؛ ولى سيلْ آن را