254
1 / الف: ميقات عمرۀ ناشده
در تاريخ آمده است كه پيامبر در سال ششم هجرت، با گروه كثيرى از مسلمانان به قصد زيارت خانۀ خدا و مناسك عمره از مدينه عازم مكّه شدند. 1مسعودى در مروجالذّهب، (ج1، ص644) مىنويسد:
« [پيامبر] به سال ششم هجرت به سفر عمره رفت كه به غزوۀ حُديبيّه معروف شد و با مشركان صلح كرد.»
حُديبيّه مكانى بود در نزديكىهاى مكّه كه قريشيان راه ادامۀ سفر را بر مسلمانان بستند و چون اين ممانعت، مىرفت كه به جنگى منتهى گردد، پيامبر با مذاكره و ملايمت، پيمانى سهساله منعقد نمود كه بر اساس آن، شرط كردند كه سال آينده، مكّه را سه روز براى پيغمبر خلوت كنند و از آن بيرون شوند تا او با سلاح، سواره به آن درآيد و در طول قرارداد، نبايد كسى از ياران پيامبر را آزار دهند و يا او را از ورود به مكّه باز دارند. پيمان نامه را به امانت نزد سهيل بن عمرو گذاردند و پيامبر صلى الله عليه و آله مسلمانان را فرمود تا سر بتراشند و شتران را قربانى كنند و به مدينه باز گردند.» 2ميقات اين عمرۀ ناشده را ابنسعد در «طبقات الكبرى» 3 چنين دانسته است:
«خرج للعمرة في ذي القعدة سنة ستّ من مهاجرة قالوا استنفر رسول اللّٰه أصحابه إلى العمرة و خرج و ذلك يوم الإثنين بهلال ذيالقعدة و استخلف على المدينة عبداللّٰه ابن أمّكلثوم و لم يخرج معه بسلاح إلاّ السيوف في القرب و ساق أصحابه أيضاً بدنا فصلّى الظهر بذي الحليفة... و إحرام و لبّى