160مراغى در «تحقيق النصرة بتلخيص دار الهجره» مىنويسد:
«پس از پوسيدگى پايههاى منبرى كه در محلّ اصلى منبر رسول قرار داشت، ظاهر برقوق 1 (متوفّاى 801 ه . ق.) منبر جديدى را هديۀ مسجد النّبى نمود كه تا سال 820 ه . ق. همچنان پابرجا بوده است.»
در سال 820 ه . ق. مؤيّد شيخ منبر ديگرى ساخت و آن را وقف مسجد نمود. اين منبر در حريق سال 886 ه . ق. طعمۀ حريق گرديد و تماماً سوخت؛ تا اينكه «اشرف قايتباى» ضمن بازسازى مسجد النبى و حجره و مقصوره دستور داد: منبرى از مرمر بسازند و آن را در مكان واقعى منبر رسول اسلام نصب كنند. اين منبر در سال 888ه . ق.
در محلّ اصلى قرار گرفت و تا سال 998 ه . ق. در مكان خود استقرار داشت.
هنرمندان ترك به فرمان سلطان مراد سوم عثمانى، كه در سال 982ه . ق. بر قلمرو عثمانى سلطنت مىكرد، منبر با ظرافت و عظيمى ساختند و آن را در سال 998 ه . ق.
جايگزين منبر ارسالىِ اشرف قايتباى كردند و منبر قايتباى را به مسجد قبا نقل مكان دادند كه تاكنون در اين مسجد باقى است. 2از قول «سفرنامۀ ميرزا حسين فراهانى» (ص277)، كه در سال 1303 ه . ق. وصفى از بناى مسجدالنّبى نگاشته، چنين برمىآيد كه محلّ منبر در مقابل ستونى است كه دقيقاً حنّانه بوده است و مىگويد:
«در قطار ثانىِ ستونها بر استوانۀ مقابل منبر نوشتهاند: استوانۀ حنّانه.»
از آن تاريخ تاكنون (1396ه . ق.) منبرى كه در مسجدالنّبى به نشانۀ مكان اصلى منبر رسولاللّٰه وجود دارد، همان منبرسلطان مرادعثمانى استكه همچنانشكوه و عظمت هنرى خود را از دست نداده و مكانش مورد توجّه زائران مرقد رسول اسلام است.
اين منبر مرمرين، در غرب محراب نبوى جاى دارد و داراى 12 پايه مىباشد كه بين