187كه براى زيارت بيت‌اللّٰه الحرام مى‌آمدند، نهى كرد و آنها را از گذاردن در، بر خانه‌هاى خود منع فرمود.

در رسالۀ على بن جعفر، به نقل از برادر بزرگوارش امام موسى بن جعفر - ع - آمده است:

«ليسَ ينبغي لأحدٍ من أهلِ مكّة ان يمنعَ الحاجَّ شيئاً من الدور ينزلُونَها.» ¹«شايسته نيست كسى از اهل مكه حجاج را از سكونت گزيدن در خانه‌هاى مكه مانع شود.»

حرم متعلق به همۀ مسلمانان است

بسيارى از مفسّران در تفسير آيۀ: «إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ يَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللّٰهِ وَ الْمَسْجِدِ الْحَرٰامِ الَّذِي جَعَلْنٰاهُ لِلنّٰاسِ سَوٰاءً الْعٰاكِفُ فِيهِ وَ الْبٰادِ وَ مَنْ يُرِدْ فِيهِ بِإِلْحٰادٍ بِظُلْمٍ نُذِقْهُ مِنْ عَذٰابٍ أَلِيمٍ » ² حكم همگانى بودن را كه در آيه به مسجدالحرام نسبت داده شده، بر همۀ منطقۀ حرم شامل دانسته‌اند؛ ³زيرا مشركان نه تنها از مسجدالحرام، بلكه پيامبر - ص - و مسلمانان را از ورود به حرم منع مى‌كردند. و نيز با وجود اين كه پيامبر - ص - از مكه و از خانۀ خود به معراج رفت، در سورۀ اسراء آمده است: «سُبْحٰانَ الَّذِي أَسْرىٰ بِعَبْدِهِ لَيْلاً مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرٰامِ » و اطلاق مسجدالحرام به همۀ منطقه حرم به لحاظ جزء اشرف آن مى‌باشد.