60حرص، طمع، آز، بخل، خيانت، غل و غش در امان مىماند. و مال و ثروت او وسيلۀ پروازش به سوى كمال، و عامل رسيدنش به رضاى حق مىگردد.
صاحبان عقل و درايت در مدت عمر خود هدف و مقصدى جز لقاى حضرت محبوب و رسيدن به خانۀ آخرت، براى بهرهورى از نعمتهاى بىپايان الهى نداشتند و مىدانستند اين مقصود جز با معرفت و عمل قابل تحصيل نيست و مواظبت بر تحصيل معرفت و تداوم عمل راهى جز سلامت و صحت بدن ندارد و سلامت بدن بستگى به آب و نان و پوشاك و مسكن دارد، روى اين حساب بايد بدنبال مال و ثروت رفتن، و مال و ثروت جز از طريق زحمت و كسب مشروع بدست نمىآيد، بنابر اين كسب مشروع لازم و بيكارى و سربار ديگران بودن حرام است.
به اين خاطر تجارت و كسب براى آنچنان مقصد بزرگى كه عبارت از لقاء حق است، عين عبادت و محض بندگى است و براى تأمين آن منظور مقدس، رعايت تقوا در بدست آوردن مال از واجبات الهى و از احكام ربانى است.
چون مال بدست آمد، در حقيقت نعمت خدا بدست آمده، اين نعمت بايد در جايى مصرف شود كه صاحب نعمت به آن دستور داده؛ از جمله مراحل مصرف خوردن و آشاميدن براى تأمين سلامت بدن و صحت جسم و خوراندن بديگران است.
چون صحت و سلامت بدن بدست آمد، و ثروت و مال در اختيار