109
حديث:30
وقوف به منا
انسان جامع همۀ استعدادهاست. قواى روحانى و ملكوتى، در حدى كه انسان را به عالىترين مدارج كمال برساند، در انسان قرار داده شده، ظرف رسيدن به كمالات و حقايق همين دنيايى است كه انسان در آن زندگى مىكند و زندگى دنيا همراه با تبعاتى همانند جسم، غريزه، شهوت، خوردن و آشاميدن و پوشيدن و كسب و كار و تجارت و كوشش است.
رابطۀ انسان با اين امور نبايد بىحد و مرز باشد، اگر راه شكم و شهوت بدون مرز و حد باشد، انسان بتدريج محكوم اين دو برنامه شده و از وجود او موجودى تبهكار و آلوده و ستمگر ساخته خواهد شد.
راه جلوگيرى از بىحد و مرز شدن شكم و شهوت فقط و فقط عبادت است، آنهم عبادتى كه وحى آن را نظام داده است.
بندگان واقعى حق، چراغ زندگى و گل گلستان حيات و گوهر