81براى دفن شدن در خارج بقيع كه مدفن رسمى و همگانى مردم مدينه بود حاكى از نوعى اطلاع آنها نسبت به اهميت و آينده درخشان اين محل است كه بهجز از طريق گفتار و اخبار رسول خدا امكانپذير نيست.
مرحلۀ دوّم از تاريخ حرم ائمۀ بقيع عليهم السلام
در مرحلۀ اول از تاريخ حرم ائمۀ بقيع عليهم السلام . اين مطالب به دست آمد:
1-حرم شريف ائمۀ بقيع عليهم السلام قبل از دفنِ پيكر اين امامان، در خارج از بقيع، و در خانهاى متعلّق به عقيل بن ابىطالب قرار گرفته بود و با توسعه بقيع به آن منضم شده است.
2-اين خانه مورد توجّه خاصّ رسول خدا صلى الله عليه و آله و محل دعا و مناجات آن حضرت بوده و اين عمل پيامبر بزرگوار اسلام گوياى عظمت و نشانگر قداست و معرفى معنويت اين خانه بود كه در آيندۀ نهچندان دور، ستارگانى از آسمان ولايت در اين مكان شريف افول و چهار تن از اوصياى آن حضرت در اين خانه به خاك سپرده خواهند شد.
3-توجه عميق صحابه و افراد سرشناس و اصرار آنان بر دفن شدن در نزديكترين نقطه به اين خانه، قرينه و شاهدى بر اين حقيقت است كه آنان علاوه بر معرفى عملى رسول خدا صلى الله عليه و آله از زبان آنحضرت مستقيماً مطلبى صريح نسبت به آيندۀ اين خانه، دريافته بودند كه اين مطلب و اين گفتار بر ما نقل نگرديده است.
و اينك در مرحلۀ دوم از بررسى تاريخ حرم شريف ائمّه قرار گرفتهايم و اين مرحله تغيير شكل خانۀ عقيل و تحول آن به صورت يك زيارتگاه عمومى(حرم)مىباشد.
گرچهنمىتوان بطور دقيق تاريخ تحوّل مدفن ائمۀ بقيع را، از شكل مسكونى به يك زيارتگاهعمومى، مشخصنمود، ولى اوّلين و قديمىترين مدينه شناس؛«عبدالعزيز ابن زباله»-زنده در سال 199-در مورد اين حرم شريف و همچنين در مورد حرم حضرت حمزه عليه السلام مطلبى دارد كه گوياى تاريخِ تقريبىِ تغيير وتحول در هر دو حرم شريف مىباشد.