198عثمان بن مظعون». 1
و بهنگام مرگ فرزند عزيزش ابراهيم فرمود:
«الحقوه بسلفنا الصالح عثمان بن مظعون». 2
بكار گيرى و تكرار كلمۀ«سلف صالح»مخصوصاً بهنگام دفن ابراهيم و پس از گذشت هشت سال از وفات ابن مظعون تأكيد بر اين است كه بايد ياد ابن مظعون بعنوان يادگارى از گذشتگان صالح و نمونهاى از صحابۀ فداكار رسول خدا زنده و جاويد بماند و نام و خاطره او از خاطرها محو نگردد.
نصب سنگ بر قبر ابن مظعون
پس از اين كه پيكر عثمان بن مظعون دفن گرديد، رسول خدا صلى الله عليه و آله با دست مباركش قطعه سنگى را بعنوان نشانه و علامت بر قبر وى نصب و با اين عمل خويش نيز همانند گفتارش ياد او را زنده و قبر او را براى هميشه مشخص فرمود.
ابن عبدالبر مىگويد: «و اعلم النّبي صلى الله عليه و آله قبره بحجر و كان يزوره» . 3 رسول خدا قبر عثمان را با قطعه سنگى مشخص فرمود و هميشه اين قبر را زيارت مىنمود. و هم او از عبيداللّٰه بن رافع چنين نقل مىكند:
«فوضع رسول اللّٰه حجراً عند رأسه و قال هذا فرطنا». 4 همين جمله را ابن سعد هم در طبقات نقل نموده است. 5
در دعائم الإسلام از اميرالمؤمنين نقل مىكند:
«انّ رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله لما دفن عثمان ابن مظعون دعا بحجر فوضعه عند رأس قبره و قال يكون عَلَماً ليدفن اليه قرابتي». 6
رسول خدا صلى الله عليه و آله چون ابن مظعون را دفن نمود دستور داد قطعه سنگى را در طرف بالاى قبر او نصب كنند و فرمود اين سنگ علامت است تا قوم و خويش مرا در كنار آن دفن كنند.