327همين كار در مدينه هم صورت گرفت.بدين ترتيب حكومت حميضه و رميثه در مكه بار ديگر آغاز شد.قبايل اطاعت آنان را پذيرفتند و امنيت برقرار شد و برخى از ماليات‌ها لغو گرديد.مكه بار ديگر دورۀ تازه‌اى از آرامش را به همراه نفوذ مماليك آغاز كرد.
اين امنيت سبب فراوانى حجاج شد و قافله‌هاى حج در سال‌هاى 704 و 705 از مصر و مغرب و بلاد عراق و عجم به مقدار بى‌شمار به حج آمدند. 1
چيزى نگذشت كه اوضاع عوض شده،رميثه و حميضه ماليات‌هايى را بر حجاج وضع كردند كه چند سال گرفتن آن ادامه يافت.بسيارى از حجاج اعتراض كردند و مماليك نيز خواستار الغاى آن شدند؛اما حاكمان مكه از پذيرش اين درخواست خوددارى كرده،معتقد بودند كه اين پول در كار حكومت و امنيت راه‌ها صرف مى‌شود.
شايد هم دريافته بودند كه موافقت با الغاى ماليات بر حجاج(مكوس)نوعى راضى شدن به مداخلۀ بيش از حدّ مردم مماليك در امور داخلى آنان است.
چنين مى‌نمايد كه برقرار كردن مكوس با استدلال به اينكه براى تأمين راه است، بازتاب خاص خود را داشت.حجاجى كه اين پول را به هدف حفظ امنيت خود مى‌دادند،نمى‌توانستند بپذيرند كه اين امنيت با كمترين حادثه‌اى دچار اختلال شود.در حج سال 705 حوادثى پيش آمد كه پيامدهاى خود را داشت.در اين حادثه،گروهى از اهالى مكه با دسته‌اى از بدوى‌ها در آشوبى در بازار منى،درگير شدند.به نظر مى‌رسد برخى از مفسدان بر آن بودند تا در اين فتنه‌ها دست به غارت بزنند.آنان به مناسبت اين هوشه(تعبيرى كه معمولاً از اين شورش‌ها مى‌شود)دست به اين كار زدند.خبر اين حادثه پيش از آن كه به حاكم مكه برسد،به امير قافلۀ حج مصرى رسيد.به اعتقاد او پرداخت آن ماليات با اين قبيل غارتگرى‌ها سازگارى نداشت.به نظر مى‌رسد او ترجيح داد تا فتنه‌گران را با شمشير خود تأديب كند تا آن كه اين مسأله را به حاكم مكه احاله دهد.
اوضاع به هم ريخت و حوادث تازه‌اى پيش آمد.سپاه مصرى به دنبال فتنه‌گران به راه افتاد و اهالى مكه به كوه‌ها گريختند.جمعى از باديه‌نشين‌ها هم به دنبال آنان رفتند.بدين