148 ولولا أبوطالبٍ و بَنُوهُ

شرح حال ابوطالب

شرح احوال آن بزرگوار را به طريق اجمال و اختصار اين است كه، آن بزرگوار پسر«عبدالمطلب»، و از عظماء قريش، و سيادت و رياست«مكه»بعد از«عبدالمطلب»آن بزرگوار را مسلّم بود، وى با اينكه مال نداشت، رياست و بزرگى مى‌نمود، و كَفىٰ به فضلاً اينكه اصل شجره ولايت و كافل و حامى حضرت رسالت است، و از اسلام آن بزرگوار بين علماى عامه و خاصه منازعه است، جمهور از علماء عامه بر عدم اسلام آن بزرگوار هستند، چنانچه اعتقاد حاليه علماى«مكه»بر همين است، و حقير خود از«شيخ داود»كه يكى از علماى«مكه»است، از اسلام آن بزرگوار پرسيدم؟ در جواب گفت: سكوت در اين باب بهتر است، به جهت اينكه جد سيد تا شريف است، معلوم بود كه اعتقاد او بر عدم اسلام است، و از ترس«شريف مكه»سكوت دارد، ليكن محققين از علماى عامه بر اسلام آن بزرگواراند، كه از آن جمله است«ابن اثير»در تاريخ خود ¹، بلكه بعضى از علماى عامه كتابى در اسلام آن بزرگوار تأليف نموده است، و اسلام آن سيد را از براهين و احاديث معتبر معين داشته است.

و از جمله احاديث صحيح است كه پيامبر خدا فرمود:

«أنا و كافِلُ اليتيمِ كَهاتَيْنِ»

آنگاه دو انگشت مبارك را به يكديگر چسبانيد، و مقصود از كافل يتيم«حضرت ابوطالب»بود، و از حضرت امام ثامن ضامن - سلام اللّٰه عليه - مروى است كه: كسى از آن بزرگوار سؤال نمود از اسلام«ابوطالب»، فرمودند: اعتقاد تو چيست؟ عرض كرد: اعتقاد