85
گزيدۀ سفرنامۀ منظوم حسين ابيوردى
در سفر حج و توصيف مكه و مدينه
اشعارى كه در اينجا آوردهايم،از شاعرى با نام سيد حسين ابيوردى است.وى منظومهاى با عنوان«چهار تخت»و رسالهاى با عنوان«انيس العاشقين»دارد كه هر دوى آنها را آقاى ايرج افشار،در«فرهنگ ايران زمين»سال پانزدهم چاپ كردهاند.نسخۀ اين دو رساله كه به احتمال زياد از خود مؤلف دانسته شده،مربوط به سال 898 هجرى است.از مؤلف آگاهى مختصرى در«مجالس النفائس»آمده كه در آنجا محل تحصيل وى،شهر هرات دانسته شده و بنا به گفتۀ آقاى افشار،وى با جامى مراوده داشته است.در اينجا تنها حدود يك صد و هفتاد بيت اشعار وى را كه در سفر حج و وصف مكه و مدينه سروده آوردهايم.
طبيعى است كه مأخذ ما،همان است كه در فرهنگ ايران زمين(صص 33-42)آمده است.شاعر وى پس از آن كه در اواخر قرن نهم هجرى شاهد جشنهايى بوده كه در كنار رود نيل برگزار شده،از همانجا همراه حجاج،عازم سفر حج شده است.بنابراين آغاز اشعارى كه در اينجا آمده،اشاره به ترك مصر پس از آن جشنها و ترك سلطان مملوكى مصر است.