51همه مصيبت،آموخت كه چگونه در كنار تنها برادر بازماندهاش،امام حسين عليه السلام،چون كوهى استوار بايستد و پذيراى مصيبتهاى بزرگتر باشد.
زينب عليها السلام در فاجعۀ كربلا دهها تن از بهترين و عزيزترين كسانش را از دست داد.
سرانجام خود و ساير زنان اهل بيت به اسارت شاميان پليد و ننگين چهره درآمد و با آن همه مصيبت جانفزا،دليرانه در مقابل عبيداللّٰه بن زياد در كوفه به خطبه ايستاد و چهرۀ ننگين او را رسوا كرد.سپس،همين اقدام را در مقابل يزيد در دمشق كرد و با خطبههاى غرّا و آتشين خود،به پاسدارى از خون امام حسين عليه السلام و قيام او پرداخت. 1
آن معصومه فداكار،پس از چند روز توقف در دمشق،همراه ديگر زنان اهل بيت و كاروان اسراى كربلا به مدينه بازگشت و در سال 62 هجرى از دنيا رفت.
نظريۀ مورخان و پژوهشگران در مورد محل دفن زينب كبرى عليها السلام
در جاى دفن عقيلۀ بنى هاشم،ميان مورّخان اختلاف است.براى دفن ايشان سه نظريه وجود دارد:
نظريۀ اوّل
بعضى محل دفن آن بانوى بزرگوار را با استناد به كتاب«اخبار الزينبات»نوشته عبيدلى(متوفاى 221 هجرى)در محلّى به نام«قنطرة السباع»در قاهره ذكر كردهاند. 2از جمله استاد حسن قاسم مصرى در پاسخ به نظر شيخ بخيت المطيعى-كه معتقد بود در «زينبيۀ»قاهره،زينب بنت يحيى بن زيد بن على عليه السلام مدفون است نه زينب كبرى عليها السلام،به كتاب عبيدلى استناد جسته است. 3