49دفن زينب كبرى عليها السلام به عمل آوردهاند و ما نيز اشارهاى به آنها خواهيم داشت؛با يك بررسى و تدقيق علمى،به نظر مىرسد روايت دفن زينب كبرى عليها السلام در شهرك راويۀ 1 شق،2دمشق به صحت نزديكتر باشد.در اين مبحث كوتاه ابتدا به شمهاى مجمل از دوران حيات پرافتخار آن بانوى فداكار پرداخته و سپس نظريات و آراى مختلف در مورد محل دفن ايشان را تشريح خواهيم ساخت.
زينب كبرى،ملقّب به امّكلثوم،در سال ششم هجرت-پس از صلح حديبيه-و دو سال بعد از تولد حسين بن على عليهما السلام پا به عرصۀ وجود گذاشت.محيطى كه او در آن رشد كرد،مهبط جبرئيل امين و جايگاه وحى سرمدى بود.روزى كه خداوند به رسولش فرمان داد تا تمامى درهايى را كه به مسجدالنبى صلى الله عليه و آله گشوده مىشدند مسدود كند،زادگاه او را مستثنى ساخت.مادرش پارۀ تن رسولاللّٰه صلى الله عليه و آله،پدرش بهترين صحابه و نخستين مسلمان در اسلام؛و خاندان او افضل خاندان عالم بود كه خداوند متعال رجس و پليدى را از آنان دور كرده و تحت«كساء»رسولش،در ظلّ حمايت خويش وارد ساخت.
زينب عليها السلام تحت تربيت چنين خاندان استثنايى رشدكرد.ازهمان ابتدا با مصيبتهاى فراوانى روبهرو شد كه تحمّل آن بر بسيارى امكانپذير نبوده و نخواهد بود.هنوز پنج سال از تولد او نگذشته بود كه-پيامبر خدا صلى الله عليه و آله پدر بزرگ گرامى وى-آنكه همواره او و برادرانش حسن و حسين عليهما السلام در آغوش پر مهر و محبت او روزگار مىگذرانيدند،به سوى حق شتافت.اين مصيبت عظيم براى او و بهويژه مادرش طاقت فرسا و گران بود.
او ازهمان ابتدا دركنار مادر بيمار خودكه بهدنبال ارتحال جانسوز پدرومصيبتهاى واردۀ پس از آن،به بستر بيمارى افتاده و روزهاى آخر را مىگذرانيد،به پرستارى از او پرداخت و سرانجام شاهد مرگ او و بهترين پناه دوران كودكى خود شد.او شب هنگام، همراه برادرانش حسن و حسين عليهما السلام،پدرش على عليه السلام و چند تن ديگر از محرمان اهل بيت،در مراسم خاك سپارى مادر حضور يافت و پس از آن تلاش مىكرد تا براى دو برادر،مادرى مهربان باشد.
زينب عليها السلام پس از آن كه به سن ازدواج رسيد،طبق گفتۀ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله،كه روزى به فرزندان على عليه السلام و جعفر نگاه كرده و فرموده بود:«دختران ما براى پسران ما و پسران ما