131سوق‌الجيشى برخوردار بوده،بناى قلعه‌اى مستحكم براى حفاظت و امنيت آن و استقرار فرماندهى نظامى جنگ‌ها،به‌ويژه هنگام جنگ‌هاى صليبى،امرى ضرورى بوده است.

اين قلعه در دوران رومى‌ها ساخته شده و براى محافظت از شهر،حالت دژ مانندى داشته است.قلعۀ دمشق تنها در دوران سلاجقه(قرن پنجم)به صورت يك قلعۀ كامل و پايگاهى نظامى در آمده است.

اين قلعه در دوران صلاح‌الدين ايوبى-به سال 570 هجرى-پايگاه نظامى وى در جنگ‌هاى صليبى بود،لذا وى به امر توسعۀ آن همت گماشت. ¹قلعۀ ياد شده،در 610هجرى.نيز به وسيلۀ ملك عادل-برادرش-توسعه يافت.وى كه از رزمندگان و فرماندهان بزرگ سپاه اسلام در نبرد با صليبى‌ها بود،اين قلعه را وسعت بسيار بخشيد و حتى به احداث كارخانۀ سلاح سازى،ضرب سكه،بيت المال،زندان،حمام،مسجد و بازارى در آن پرداخت و در حقيقت آن را به يك شهر كوچك نظامى تبديل كرد.

قلعۀ دمشق كه به صورت مستطيل و داراى ابعاد 220*160 متر است،به وسيلۀ خندقى كه اطراف آن حفر شده بود محافظت مى‌شد.چهار برج ديده‌بانى مرتفع نيز در اطراف آن قرار داشت.عمق خندق يكصد ذرع(برابر با پنجاه متر)و مملو از آب بود.

بر درِ اصلى قلعه و روى خندق،پلى متحرك ساختند كه هنگام ورود يا خروج افراد،باز و بسته مى‌شد.

در اين قلعه،براحتى حدود بيست هزار مرد جنگى با اسبان خويش جاى مى‌گرفتند.

قلعه،درى به نام«باب السرّ»داشته است كه مخفى بود و به وسيلۀ پلى كه از چوب بر روى خندق نهاده مى‌شد-مى‌توانستند به آن راه يابند. ²در كنار قلعۀ دمشق بازارى به نام «الخيل»قرار داشت كه در آن نيروهاى نظامى به تعمير سلاح و رسيدگى به اسب‌هاى خود مى‌پرداختند.

قلعۀ دمشق در هجوم تيمور لنگ دچار حريق و ويرانى گرديد و دوباره بازسازى