112صاحب كتاب مشهور«البداية والنهايه»از شاگردان ابن تَيميه بود،كه در كنار قبر استادش ابن تيميه در مقابر صوفيه مدفون گشت. ¹

9. ابن تيميه

تقى الدين ابوالعباس احمد بن شهاب الدين عبدالحيم دمشقى حنبلى،در شهر حرّان،از توابع تركيۀ كنونى به دنيا آمد.در دوران حيات او،مغولان به شهرهاى اسلامى هجوم آوردند و همه‌جا را در معرض ويرانى و كشتار قرار دادند.ابن تيميه به علت تهاجم مغول به حرّان،به دمشق آمد.در سايۀ تعليمات پدر،در علوم متداول زمان خود؛از فقه، حديث،اصول،كلام،رياضيات،ملل و نحل و اديان ديگر خبره شد و در فقه حنبلى به درجۀ اجتهاد رسيد.در فقه فتاوايى داد كه با فتاواى مذاهب اربعه اختلاف داشت.

وى در دارالقرآن تنكزيه دمشق به تدريس مى‌پرداخت.هنگام فتح اين شهر از سوى مغول،مردم را به مقابله بر ضدّ آنان فرا خواند و خود نيز در جهاد عمومى عليه آنان حضور يافت.پس از آنكه در دمشق ميان عقايد وى و ساير مذاهب اربعه اختلافات و درگيرى‌هايى پديد آمد،او را بارها محاكمه و به زندان انداختند ولى از عقايد خود دست بر نداشت.ابن تيميه سفر براى زيارت پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به مدينه را حرام مى‌دانست و مى‌گفت تنها براى اقامۀ نماز در مسجدالنبى صلى الله عليه و آله به آن‌جا مسافرت كرد.او به حديثى استناد مى‌كرد كه«لاَ تشدّ الرّحال إلاّ ثلاثة مساجد...»و يا توسل به پيامبر صلى الله عليه و آله و ساير بزرگان دين را جايز نمى‌دانست.خواندن نماز كنار قبور و ساختن بقعه و گنبد بر روى آن را شرك مى‌شمرد.همچنين او به تجسيم خداوند قائل بود و در تفاسير آيات الهى كه از ذات احديت سخن مى‌رفت،براى خداوند دست و پا و زبان و...تصوّر مى‌كرد.اين اعتقادات باعث برانگيختن خشم بسيارى از علماى اهل سنت شد. ²

حكام دمشق يا مصر نيز گاهى از عقايد او دفاع و يا بر ضد او دست به اقدام مى‌زدند تا اين‌كه در نهايت،وى در زندان قلعۀ دمشق از دنيا رفت.او را در مقابر صوفيه-كنار قبر برادرش شرف الدّين عبيداللّٰه-دفن كردند. ³عقايد انحرافى ابن تيميه به ويژه تعارض و