100اطعام باشد، ولى اگر قيمت شتر كمتر از اطعام مذكور باشد، تصدّق فقط به اندازۀ قيمت آن بر وى واجب مىباشد. و اگر بر مكلف يك گاو بعنوان كفاره واجب گردد امّا گاو يافت نشود، واجب است سى مسكين را اطعام نمايد و اگر نتوانست، بايد نه روز روزه بگيرد. و اگر كفّاره، يك گوسفند بوده ولى يافت نشود، بايد ده مسكين را طعام دهد، و در صورت عدم تمكّن از آن، بايد سه روز، روزه بگيرد.
مسأله 264- اگر محرمچه مرد و چه زنكبوتر و يا مانند آن را در خارج حرم بكشد، كفارهاش يك گوسفند است، و در جوجۀ آن اگر در داخل تخم حركت كند، يك برّه يا بزغاله بايد كفاره بدهد، و اگر تخم آن را بشكند، بنابر اظهر، يك درهم كفاره بپردازد.
مسأله 265- اگر غير محرم كبوترى را در حرم بكشد، بايد يك درهم كفّاره بدهد، و اگر جوجۀ آن را بكشد نيم درهم، و اگر تخمش را بشكند يك چهارم درهم بايد كفّاره بدهد.
مسأله 266- اگر محرم در داخل حرم كبوترى را بكشد، بايد هم يك گوسفند و هم قيمت كبوتر را بعنوان كفّاره بدهد، و اگر تخم كبوتر شكست و جوجه داخل آن را بكشد، بنابر احتياط استحبابى به ازاى هر يك از اين دو عمل بايد دو كفّاره بدهد.
مسأله 267- كفّاره كشتن مرغ سنگخوار، يك برّه تازه از شير گرفته شدۀ علفخوار مىباشد، و بنابر احتياط كفارۀ كشتن كبك و درّاج و امثال آن دو مانند كفارۀ مرغ سنگخوار مىباشد. كشتن گنجشگ، چكاوك و مرغ سنگانه كفاره ندارد. در كشتن يك ملخ يك دانۀ خرما، و در كشتن بيشتر از يكى، يك مشت طعام، و در مواردى كه عرفا زياد