500
شعب عبد الله بن خالد بن اسيد
مشرف بر ملك ابن عامر جبل مرازم است كه به ملك خاندان عبد الله بن خالد بن اسيد پيوسته است و نيز به ملك خاندان سعيد بن عاص و پايان ملك ابو لهب و خانۀ عبد الله بن خالد نزديك خانۀ سعيد بن عاص بود.
شعب بنى عبد الله بن خالد بن اسيد را قنه مى‌گفتند.سيلاب اين دره به سوى خانه‌هاى مكتومۀ كنيز محمد بن سليمان جريان داشت.
حضر بر جانب راست شعب آل عبد الله بن خالد بود روبه‌روى سراى ابن هربذ.
قمعه پايين دست شعب بنى عبد الله بن خالد است در طرف راست راه،از آن رو آنجا را قمعه گويند كه در پايين آن سنگ بزرگى است شبيه قمع(قيف).
بركة القسرى در دهانۀ ثقبه است.آب آن از ثبير غيناء به بركه مى‌ريزد.ميان ثبير و حراء است.در اين مكان قصر فضل بن ربيع است.در آنجا سدى بود.در سال 208،سد پر از آب شد و بشكست.سيلى كه در آن جمع شده بود با سيل سدره و سيلى كه از منا مى‌آمد جمع شدند و مسجد الحرام را فرو كوبيدند. 1
نزديك بئر القسرى واسط است،تپه‌اى بر راه منا كه گدايان آنجا مى‌نشستند.
از بئر خالد به ثنيّه‌اى در شعب رخم مى‌رسى.پيامبر به هنگام حركت از حراء به ثور،از آنجا مى‌گذشت.اين تپه در طرف چپ كسى بود كه از مكه به منا مى‌رفت.ابن علقمه والى مكه،آن را مسطح كرد و بر آن بنايى ساخت. 2
ثبير
ثبير غيناء كه شعب رخم در نزديكى آن است؛يكى از ثبيرهاست.ياقوت از محمود بن عمير روايت كند كه ثبيرها دو كوه‌اند،جدا از هم،ميانشان افاعيه واقع شده و آن واديى است كه از منا مى‌آيد.يكى از آن دو ثبير را ثبير غيناء گويند و ديگرى را ثبير اعرج. 3