492جدا كند مردمى در آنجا سكونت داشتند و چون مسجد شد از آنجا رفتند.
سراى محمد بن يوسف،البيضاء نام داشت. 1در نزد شعب ابن يوسف روبه‌روى خانۀ او بركۀ البطحاء بوده كه از بركۀ ام جعفر آب در آن مى‌ريخت.
خانۀ خديجه
از اماكن معروف اين منطقه يكى هم سراى خديجه است كه پيامبر-ص-از آن وقت كه با خديجه ازدواج كرده بود در آن زندگى مى‌كرد.خديجه در آن خانه همۀ فرزندان خود را به دنيا آورده بود و در آنجا از دنيا رفته بود.چون رسول-ص-از مكه مهاجرت كرد عقيل بن ابى طالب آن خانه را تصرف كرد.پيامبر نيز پس از فتح آن را پس نگرفت.هنگامى كه معاويه به خلافت رسيد آن را خريد و آنجا را مسجد كرد و در آن نماز مى‌خواند و بار ديگر آن را به همانگونه كه در زمان خديجه بود بنا كرد. 2
خانۀ خديجه به خانۀ ابو لهب و خانۀ عدىّ بن ابن ابى الحمراء الثقفى پيوسته بود.از اين خانه براى پيامبر-ص-سنگ پرتاب مى‌كردند. 3
خانۀ ابو لهب در همسايگى منزل خديجه بود و پايين‌تر از آن خانۀ ابن ابى ذئب. 4
خانه‌هاى ابو لهب و ابو سبرة بن ابى رهم و خانۀ حويطب در كنار هم بودند.
خانۀ عدىّ بن ابى الحمراء را دار العاصميّين مى‌گفتند و آن پشت خانۀ ابن علقمه بود.
بين خانۀ خديجه و دار القدر.
دار القدر از آن عبد الرحمان بن قاسم خزاعى بود. 5فضل بن ربيع آن را به مبلغ بيست هزار دينار خريد،در بازار شيره‌فروشان. 6
به منزل خديجه از كوچه عطّاران مى‌رفتند. 7