392منازل بنى حارثه فرود آمدند.يك روز و يك شب در آنجا درنگ كردند،سپس بامداد فردا بيرون آمدند.از اين بر مى‌آيد كه منازل بنى حارثه نزد شيخين و در ناحيه آن بوده است. ¹

ابن اسحاق گويد:رسول خدا در اين روز بر بستان مربع بن قيظى گذشت،و اين در ميان بنى حارثه بود.در محله بنى حارثه چند اطم است؛از آن جمله است ريّان نزد مسجدشان و مربع در مزرعه و نيار در منازل بنى مجدعه در شمال محلّۀ بنى حارثه عقيربا واقع شده و آن ملكى است از آن خالد بن عقبه.

از بحث در منازل بنى حارثه روشن مى‌شود كه آنها در شمال بنى عبد الاشهل و در نزد شيخين مى‌زيستند.موضعى ميان مدينه و كوه احد.در شرق راهى كه به احد مى‌رود.آنان را دو اطم است و نزديك آنها مسجدى است كه رسول خدا-ص-به هنگامى كه به احد مى‌رفت در آنجا نماز گزارد.آن دو اطم در كنار خندق بودند،نزد والج يا مسجد البدايع كه در زمان سمهودى به مسجد عدوه معروف بوده است.يحيى از محمد بن طلحه روايت مى‌كند:

مسجدى كه رسول خدا در روز جمعه هنگامى كه به احد مى‌رفت در آنجا نماز گزارد،در آنجاست.و اين همان مسجدى است كه چون رو به قنات بايستى يعنى رو به روى وادى شظات در سمت راست تو واقع مى‌شود.ولى در زمان سمهودى جاى آن شناخته نبوده است. ²

جوّانيّه موضعى است نزديك احد در شمال مدينه و در آن دو اطم است:صرار و ريّان و عريض نزديك ايشان است. ³

منازل بنى ظفر

در جوار منازل بنى عبد الاشهل منازل بنى ظفر بود.بنى ظفر در همان اوايل عصر اسلامى منقرض شدند.يحيى گويد:مسجدشان پايين‌تر از مسجد بنى عبد الاشهل بود.و اين بيانى مشخص و محدود نيست.مطرى گويد:منازلشان در سمت جنوبى منازل بنى عبد الاشهل بود و تا حرّه دشم امتداد داشت.و راه آن از نزد گنبد معروف به فاطمه بنت اسد مادر على-ع-است در آخر بقيع.