197

سياله

سياله قريه‌اى است جامع. ¹در آنجا چاههاى بزرگ است.بزرگترين آنها چاه هارون الرشيد است كه دهانۀ آن نه ذراع است.حجاج از آنجا مى‌گذرند.گويند كه اولين مرحلۀ مردم مدينه است؛هنگامى كه بخواهند به مكه روند.

ميان مدينه و سياله بيست و نه ميل است و ميان سياله و ملل هفت ميل.ملل به مدينه نزديكتر است و از آنجا تا روحا دوازده ميل است. ²

سياله ملك فرزندان حسن بن على بن ابى طالب-ع-است.پيش از آنكه به سياله برسى در دو ميلى آن مسجدى است از آن رسول خدا-ص-سه مسجد است از آن پيامبر در طريق مكه.نخست مسجد حرّه است و ديگر مسجد شجره و سه ديگر مسجد سياله نزديك درخت مغيلان. ³

اسدى روايت كند كه:در يك ميلى آن چشمه‌اى است معروف به سويقه از آن فرزندان عبد اللّه بن حسن،با آب بسيار و شيرين ولى منحرف از راه.كوه سرخ رنگى كه در جانب چپ راه كسى است كه از سياله بيرون مى‌آيد ورقان ناميده مى‌شود.قومى از جهينه همواره در آنجا ساكنند.در سياله چاههاى بسيارى است.سمهودى در تعليق بر اين مطلب گويد:اين كه مى‌گويد در دو ميلى سياله است،مرادش از ابتداى آن است.از اين رو مطرى گويد:شرف الرّوحاء پايان سياله است هنگامى كه به مكه مى‌روى.آغاز سياله زمانى است كه شرف ملل را پشت سر بگذارى و صخيرات يعنى صخيرات الثمام در طرف راست تو باشد و تو از ملل رو به نشيب رفته باشى،سپس به طرف راست بگردى و به سوى قبله پيش بروى.آنجا سياله است.بعد از پيامبر-ص-چشمه‌ها و سكان آن تجديد شد.آن را واديى است از طرف مدينه.

مردمش را اخبار و اشعار بسيار است.در آنجا آثارى از بناها و بازارها هست.آخرش همان شرف است كه از آن ياد كرديم و مسجد نزد آن است.و همچنين گورهايى كهن كه مدفن اهل سياله است.سپس به وادى روحاء روى در نشيب مى‌نهى و به سوى قبله پيش مى‌روى آنجا را امروز وادى بنى سالم گويند كه بطنى از حرب حجازاند.