194در ملل چند چاه است؛چون چاه عثمان و چاه مروان و چاه مهدى و چاه مخلوع(يعنى امين)و چاه واثق و چاه سدره و در سه ميلى قريه ده قنات است كه از چشمه‌اى به نام ابو هشام آب مى‌گيرند.بكرى گويد:«ابراهيم بن هشام والى مدينه بر سر چشمۀ خود در ملل رفت»مراد همين چشمه است.بكرى از چاه حواتكه نيز نام مى‌برد و آن در زقب الشطان است ميانه راه عين بنى هاشم و عين اضم. ¹

در باب كشاورزى ملل به نقل قول دينورى مى‌پردازيم كه گويد:ملل مكانى است مسطح در آن عرفط(نوعى درخت خاردار)و سيّال(نوعى انگور با خار)و مغيلان مى‌رويد.

مقدار آن يك ميل يا يك فرسخ است كه چون فقط عرفط رويد آن را وهط گويند و چون مغيلان رويد آن را غول گويند كه جمع آن غيلان است. ²

پيش از اين آورديم كه ملل واديى است در فرش،فرش به سويقه مى‌ريزد و آن ملك فرزندان حسن بن على بن ابيطالب-ع-و فرزندان جعفر بن ابيطالب است ولى درست اين است كه آنچه ملك اينان است ملل است نه فرش سويقه.زيرا يعقوبى مى‌گويد:ملل در اين زمان منازل قومى از فرزندان جعفر بن ابيطالب است.

در نزديكى ملل،ذو السّرح واقع شده و آن واديى است ميان مكه و مدينه.و اخزم كوهى است از ناحيۀ ملل و روحاء.اخزم در زمان سمهودى به خزيمه شهرت داشت.ابن حبيب گويد خوىّ موضعى است در ملل.

ميان فرش و ملل وادى غميس است.شايد آن همان غميس الحمام كه از مريين ميان ملل و صخيرات الثمام(يا اليمام)مى‌گذرد.در روز بدر رسول خدا-ص-از آنجا گذشت و بكرى گويد كه مريين موضعى است ميان تربان و غميس الحمام. ³