1735-تجارت:ظهور امپراتورى اسلامى به نشر امنيت و صلح پرداخت.مرزهاى بين ممالك را كه از مشكلات كار تجارت بود،از ميان برداشت و فعاليت بازرگانى را افزايش داد.
حجاز به سبب علاقۀ مردمش به بازرگانى،يكى از مراكز مهم اقتصادى شد؛زيرا از هر سوى،ثروتها به حجاز گسيل شد.سطح زندگى مردم بالا رفت و اسراف و تبذير در هزينه و رفاه فزونى گرفت.كالاها از اقاليم مختلف عالم به حجاز سرازير مىشد.بخصوص توليدات صنعتى و زراعى خراسان و خاور دور و اقاليم ديگر آن نواحى،به حجاز مىآمد.اين امور سبب مىشد كه مسألۀ راه يكى از مسائل مبرم حكام باشد؛زيرا بسيارى از بازرگانان هم با حاكمان ارتباط نزديك داشتند و در وادار ساختنشان به راهسازى مؤثر بودند.
2-راه ميان مكه و مدينه در قرون اوليۀ اسلامى
ترديدى نيست كه راه ميان مكه و مدينه از مهمترين راهها است در صدر اسلام،كه از حجاز مىگذرند.زيرا دو شهر مقدس را به هم مىپيوندند و علاوه بر كسانى كه به كار تجارت اشتغال دارند،هر سال هزاران تن زائران مرقد رسول الله-ص-و حجاج حرم امن الهى در آن آمد و شد مىكنند.همچنين در اين ترديدى نيست كه شمار كثيرى از روندگان و آيندگان آن، از علما و يا از كسانى هستند كه دوست دارند از اماكن بين راه،راهى كه رسول اللّه-ص-بارها پيموده است،اطلاع يابند.پيامبر به هنگام هجرت از اين راه به مدينه آمد و بارها در حج و غزوات خود در آن گام زده بود.پس رابطۀ پيامبر با اين راه،مسافران را برمىانگيخت كه در شناخت وجب به وجب آن اهتمام ورزند.و تحقيق كنند كه آن حضرت در كجاها فرود مىآمده و در كجاها نماز مىگزارده و بر كدام كوه و آب گذشته است.
اهميت دينى كه راه بين مكه و مدينه از آن برخوردار بود،سبب شد دربارۀ اماكنى كه به نحوى به پيامبر ارتباط پيدا مىكرده،بسيار بنويسند و نامهاى آن اماكن را كه فراوان هم هستند ثبت كنند.اين امر خود براى كسانى كه مىخواهند در آن زمينه تتبع كنند،بويژه به سبب تحولاتى كه در طول تاريخ در آنها به وقوع پيوسته،مشكلاتى پيش آورده است.البته چيزى كه اين دشواريها را تخفيف مىدهد،اين است كه بسيارى از اين منازل يا بر سر چاهها بوده يا در دل واديها يا بر سر جادهها؛به عبارت ديگر عوامل جغرافيايى،بخصوص در مسيرى