1674-بواط:پيامبر به غزاى بواط رفت و آسيبى نديد. 1
5-خرّار:از سرزمين حجاز.سعد بن ابى وقاص با جماعتى از مهاجرين به غزاى آنجا رفت. 2ابن سعد گويد كه چون از جحفه به مكه روى،در طرف چپ راه،نزديك خم چاههايى است. 3
همۀ اين غزوات و سريهها در طرف غربى اقليم حجاز بوده است و بنابر اشارت منابع، همه بر ضد قريش بودهاند و ما بر اين عقيدهايم:راهى كه آنان مىپيمودهاند،راه قافلههاى قريش به شام بوده است.
در واقع اينها،آن غزوات اصلى و بزرگ كه پيامبر-ص-در مناطق غربى به راه انداخت نبوده است.در آنجا غزوات ديگرى هم بوده است چون غزوۀ رجيع-كه رجيع آبى بوده از آن هذيل در ناحيۀ حجاز،نزديك هدأه در هفت ميلى رجيع و هفت ميلى عسفان-اين غزوه با عضل و قاره بود كه به برخى از قواى اسلام تجاوز ورزيده بودند.و غزوۀ بنى المصطلق كه بر سر آبى از آنها بود به نام مريسيع در ناحيهاى از قديد تا ساحل.ميان مريسيع و فرع حدود يك روز راه است و ميان فرع و مدينه هشت منزل است.همۀ اينها غزواتى بودند كه رابطهاى با قريش و قوافل آن نداشتند.از اين رو نمىتوان به شناخت راههاى قوافل قريش دست يافت.
در كتب سيره از اماكنى كه پيامبر از مدينه تا بدر پيموده،ياد شده است ولى نوشتههاى مورّخين معلوم نمىدارد كه آن راهى كه رسول خدا از مدينه تا بدر پيموده،درست همان راه قافلههاى بازرگانى باشد؛زيرا موقعيت يك سفر جنگى با سفر تجارى فرق مىكند.در سفر جنگى چه بسا سپاهيان راه خود را دگرگون كنند تا دشمن را غافلگير نمايند.
همچنين راه بين مدينه و تبوك يك راه داخلى بود؛زيرا كاروانهاى بازرگانى راهشان به مكه نمىافتاد.
پيامبر-ص-در چند غزوه و سريّه،سپاهى به اماكن و عشاير غربى مدينه گسيل داشت.از آن جمله بود به قرقرة الكدر كه بنى سليم در آنجا بودند،در ناحيۀ معدن بنى سليم