539 هر يك از خانه‌هاى همسران پيامبر عبارت از اتاقى بود كه بوسيله برگ درخت نخل ساخته شده و بر بالاى آن پرده‌اى از پشم و مو قرار داشت.

خانه‌ها از خشت و چوب درخت نخل ساخته شده بود و سقف آنها بلند نبوده بلكه كوتاه بوده است؛به طورى كه دست به آن مى‌رسيده است.

هنگامى كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله در دوازدهم ربيع الأول سال يازدهم هجرى وفات نمود، او را در خانۀ عايشه ¹به طورى كه سر مباركشان به طرف غرب و صورتشان به سوى قبله قرار داشت،دفن كردند.سپس هنگامى كه ابو بكر در 22 جمادى الاول سال سيزدهم هجرى درگذشت او را در سمت شمال پيامبر و در پشت شانه‌هاى ايشان دفن كردند، سپس زمانى كه به عمر سوء قصد گرديد،از عايشه اجازه گرفتند كه او را در كنار پيامبر صلّى اللّه عليه و اله و ابو بكر دفن نمايند و او اجازه داد،هنگامى كه در 27 ذى الحجه سال 32 هجرى درگذشت،نامبرده را در كنار آنان و در شمال ابى بكر،به طورى كه سر او در كنار شانۀ ابى بكر قرار داشت دفن كردند ².

بدين ترتيب خانۀ عايشه به دو قسمت تقسيم گرديده بود؛يكى محل قبرها بوده و ديگرى قسمتى بود كه عايشه در آن زندگى مى‌كرد كه ميان اين دو قسمت به وسيله ديوارى فاصله قرار داده شده بود.

حجره پيامبر در زمان عمر مجددا به وسيلۀ خشت تعمير گرديد تا اين كه هنگام خلافت وليد بن عبد الملك به وسيلۀ عمر بن عبد العزيز كارگزار خود در مدينه،خانه‌هاى همسران پيامبر را به مسجد اضافه نمود و ساختمانى پنج ضلعى گرداگرد قسمتى كه در آن قبور قرار داشت بنا نمود و از بيم آن كه مبادا مردم همانند كعبه بر گرد آن طواف نمايند،آن را پنج ضلعى قرار داد.

طبق اندازه‌گيرى سمهودى از حجرۀ داخلى،اندازۀ ضلع جنوبى حجره از درون