483داخل آن چاه مى‌شد و از آب گوارايش مى‌نوشيد به گفتۀ انس:هنگامى كه آيۀ: لَنْ تَنٰالُوا الْبِرَّ حَتّٰى تُنْفِقُوا مِمّٰا تُحِبُّونَ نازل شد ابو طلحه برخاست و گفت اى رسول خدا،خداوند مى‌فرمايد: لَنْ تَنٰالُوا الْبِرَّ حَتّٰى تُنْفِقُوا مِمّٰا تُحِبُّونَ و در نزد من محبوبترين اموالم، چاه بيرحاء است،آن را در راه خدا صدقه دادم و اميدوارم ذخيره‌اى براى آخرتم گردد.
پس اى رسول خدا آن را در جايگاهش قرار ده.پيامبر صلّى اللّه عليه و اله فرمود:
خوشا به حالت كه آن مالى است سودآور براى تو.پس گفتۀ تو را شنيدم و صلاح مى‌دانم كه آن را براى خويشاوندان و نزديكانت قرار دهى.ابو طلحه گفت:چنين مى‌كنم و بدينسان ابو طلحه آن را در ميان نزديكان و عموزادگان خود تقسيم كرد.
7-چاه رومه:و آن در شمال مدينه،به فاصلۀ يك ساعت از شهر و در مرز دشت عقيق،در سمت شمال قرار گرفته است.قطر دهانۀ چاه چهار متر و عمق آن دوازده متر است.در كنار آن حوض و اتاقكى براى استراحت ساخته‌اند و در اطرافش كشتزارهاى زيادى قرار دارد.در شمال چاه آبگير و چشمه‌هايى است كه اطراف آن را نخلستانهايى احاطه كرده است.اين چاه از آن شخصى يهودى بود كه عثمان بن عفان آن را در زمان رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله خريد و وقف كرد.
اين چاه در پايين وادى عقيق،در نزديكى محل سيلابها،در زمينى وسيع قرار گرفته است.
8-چاه غرس:اين چاه در شرق مسجد قبا و در فاصلۀ نيم مايلى آن از سوى شمال قرار دارد ابن حبان در كتاب«الثقات»خود از انس روايت كرده است كه او گفت:از آب چاه غرس به من بدهيد؛زيرا ديدم كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله از آن مى‌آشاميد و با آن وضو مى‌ساخت.
مدينه چاههاى ديگرى داشت؛مانند«چاه قويم»كه از بزرگترين چاههاى مدينه بود و«چاه عباسيه»و«چاه صفيه»و«چاه البويره»و«چاه فاطمه»كه تمام آنها در جنوب مدينه قرار داشتند و«چاه عروه»كه در وادى عقيق بوده است.مردم مدينه آب اين چاه را به امراى شام مى‌فروختند.
مردم مدينه از چاههاى ياد شده بيشتر براى زمينهاى خود و چهارپايانشان استفاده