462شمال غربى مدينه بر روى تپه‌اى در كناره دشت عقيق الصغير ساخته شده است.
فاصلۀ ميان اين مسجد و چاه رومه كه در شمال مسجد قرار گرفته است،حدود 15 دقيقه مى‌باشد.
اين مسجد هم‌اكنون خرابه‌اى است كه به جز قسمتهايى از ديوارهاى آن،ساختمانى از آن باقى نمانده است.
اين مسجد در سال 893 ه.به وسيلۀ شاهين جمالى،بزرگ خدمۀ حرم پيامبر صلّى اللّه عليه و اله (شيخ الخدام)سقف زده شد و در دوران سلطان سليمان در سال 950 ه.نيز تعمير و تجديد بنا گرديد.تاريخ اين ساختمان را بر لوحى در آن ديدم.
در مناسبت نامگذارى آن به«مسجد القبلتين»گفته‌اند كه يحيى از عثمان بن محمد بن اخنس روايت كرده كه گفت:
رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله از زنى بنام امّ بشر بن براء،از بنى سلمه ديدن كرد.آن زن براى آن حضرت غذايى آماده ساخت و حضرت و يارانش از آن غذا ميل كردند،هنگامى كه ظهر فرا رسيد،رسول خدا به همراه اصحاب خود در مسجد قبلتين مشغول نماز شدند هنگامى كه دو ركعت از نماز را به جاى آورد،به وى دستور داده شد كه رو به كعبه نمايد، پس رسول خدا و يارانش به طرف كعبه چرخيدند.
زمخشرى گفته است:مردان به جاى زنان و زنان در مكان مردان قرار گرفتند و همگى رو به سوى ناودان ايستادند و اين سمت همان قبله‌اى بود كه خداوند درباره‌اش فرموده: فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةً تَرْضٰاهٰا 1از اين رو به آن مسجد القبلتين گفته‌اند.
2-مسجد فتح
در شمال غربى مدينه،كوهى است كه بدان«سلع»گويند و مسجد فتح بر روى قطعه‌اى از اين كوه بنا گرديده است.اين مسجد به نامهاى«احزاب»و«مسجد الأعلى»نيز خوانده شده و آن در محلى بنا گرديده كه رسول گرامى صلّى اللّه عليه و اله در آن براى پيروزى مسلمانان