459ذخاير جنگى قرار داد،همچنين روزنه‌هايى در آنها به وجود آورد كه به وسيلۀ اين روزنه‌ها با مهاجمان مى‌جنگيدند.در غرب دروازۀ بقيع نيز درب ديگرى بوده به نام «باب الصغير»كه در جنوب غربى قلعه قرار داشته است.
بعدها در قسمت غربى حصار داخلى،حصار وسيع ديگرى ساخته شد كه خانه‌هاى خارج حصار اول را احاطه مى‌كرد و از بقيع در جنوب غربى شروع مى‌شد و به قلعه‌اى كه سلطان سليمان در سال 939 ه.ساخته بود،منتهى مى‌گرديد.اين حصار دوم داراى پنج درب بود كه دو درب در نزديك بقيع قرار داشت كه يكى را باب العوالى و ديگرى را باب الكوفه مى‌ناميدند و در جنوب اين دو درب،درب ديگرى بنام باب السد يا باب قبا قرار داشت كه از آن به قبا مى‌رفتند.
و در قسمت غرب حصار،باب العنبريه قرار داشت كه از آن به سوى حرّه و وادى عقيق مى‌رفتند.اين درب را باب الحميدى نيز مى‌ناميدند؛زيرا سلطان عبد الحميد آن را در سال 1305 ه.مجددا تعمير و حصارش را اضافه نمود.اين مطلب را به صورت نوشته‌اى بر روى درب ديدم(تصوير صفحۀ 415).
درب عنبريه از حصار خارجى و باب المصرى از حصار داخلى درست مقابل هم قرار داشتند كه از آن،كاروانها داخل و خارج شهر مى‌شدند.در انتهاى حصار خارجى، نزديك قلعۀ مدينه،درب ديگرى باز كردند كه امروزه آن را«باب الكومه»مى‌خوانند.اين درب درست مقابل كوه سلع واقع شده است.
اين حصار به وسيلۀ خشت خام و گل و گچ ساخته شده است و ظاهرا در محلى كه به وسيلۀ اسحاق بن محمد جعدى حصار ساخته شد،بنا گرديده است.اين حصار در زمان حملۀ وهابيها به مدينه،طبق آنچه كه ميان مردم اين شهر معروف است،ساخته شد.
هم‌اكنون قسمتهاى زيادى از اين ديوار منهدم گرديده است.
ميان حصار داخلى از غرب و خانه‌هايى كه در غرب آن قرار دارد،فضاى وسيعى حدود 400 متر قرار دارد كه به وسيلۀ يكى از پادشاهان آل عثمان خريدارى و وقف گرديده است.طبق وقفنامه،اين فضا را جايگاهى براى استقرار حجاج و قافله‌ها قرار داد و بدين مناسبت آن را«مناخه»ناميدند.سپس اين فضا در ميان دو حصار قرار گرفت و