452 در شمال شهر مدينه به فاصله 3/4 ساعت از آن،كوه احد قرار گرفته است و در جنوب غربى آن كوه عير در نزديكى ذو الحليفه به فاصلۀ يك ساعت و نيم واقع است.اين كوه صاف و بلند است كه آن را در تصوير 149 مى‌بينيد.مدينه و اطراف آن در تصوير 157 ديده مى‌شود.اين شهر داراى نامهاى فراوانى است كه نويسندۀ كتاب«وفاء الوفاء»تعداد آن را به نود و چند نام رسانده است.مشهورترين نامهاى مدينه همانها است كه در قرآن آمده.

قرآن آن را«مدينه»ناميده است همچنانكه مى‌فرمايد:

يَقُولُونَ لَئِنْ رَجَعْنٰا إِلَى الْمَدِينَةِ لَيُخْرِجَنَّ الْأَعَزُّ مِنْهَا الْأَذَلَّ ¹

و نيز فرموده است: وَ مِمَّنْ حَوْلَكُمْ مِنَ الْأَعْرٰابِ مُنٰافِقُونَ وَ مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ ²

و نيز قرآن از آن به«يثرب»ياد كرده كه نام مشهور آن در پيش از هجرت است؛

وَ إِذْ قٰالَتْ طٰائِفَةٌ مِنْهُمْ يٰا أَهْلَ يَثْرِبَ لاٰ مُقٰامَ لَكُمْ فَارْجِعُوا ³

زجاجى گفته است يثرب نام سازندۀ اين شهر است كه او يثرب بن قانية بن مهلاييل بن ارم بن عبيل بن عوص بن ارم بن سام بن نوح بوده است.

«دار»نام ديگر مدينه است كه خداوند مى‌فرمايد:

وَ الَّذِينَ تَبَوَّؤُا الدّٰارَ وَ الْإِيمٰانَ مِنْ قَبْلِهِمْ يُحِبُّونَ مَنْ هٰاجَرَ إِلَيْهِمْ ⁴

پيامبر صلّى اللّه عليه و اله اين شهر را«طيبه»و«طابه»نيز ناميده است كه از طيب؛يعنى نيكو و به معناى بوى خوش گرفته شده است.

ساختمانهاى مدينه

بيشتر ساختمانهاى اين شهر را از سنگهايى مى‌سازند كه از معادن سنگ نزديك به شهر تهيّه