341در تصويرى كه گذشت،تيرهاى برق-تلگراف-نيز ديده مى‌شود.در اين مسجد سنگ نبشته‌اى با خط مغربى وجود داشت كه به استثناى كلمۀ«وقفيّة للّه»كلمات ديگر را نتوانستم بخوانم.در كنار اين مسجد چاه آبى وجود دارد كه آب آن آشاميدنى است.تعداد بسيارى از حجاج به قصد تبرك به زيارت اين مسجد مى‌آمدند.
مسجد كبش
اين مسجد در منا و در سمت چپ شخصى است كه به سوى عرفات مى‌رود.
مسجد كبش در سيصد مترى جمرۀ عقبه،در دامنه كوه ثبير واقع شده است.كبش همان قربانى بوده كه از سوى پروردگار به جانب ابراهيم خليل عليه السّلام فرستاده شد تا به جاى فرزندش اسماعيل عليه السّلام آن را قربانى كند.در كنار اين مسجد قطعه سنگ بزرگى قرار دارد كه اين قربانى را بر روى آن ذبح نموده است.
فاكهى از حضرت على بن ابيطالب عليه السّلام نقل مى‌كند كه قربانى در مكانى غير از اين جايگاه صورت گرفته و آن محلى ميان جمره اوّل و جمرۀ وسطى است كه در دامنه كوه، روبروى كوه ثبير قرار دارد.روايت محبّ طبرى از ابن عباس نيز اين گفته را تأييد مى‌كند.
روايت چنين است:رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله قربانى خود را در جايگاهى كه حضرت ابراهيم عليه السّلام در آن كبش را نحر كرده بود،ذبح نمودند و پس از آن،همۀ آن مكان را قربانگاه قرار دادند و تمام منا قربانگاه به شمار مى‌آيد و محلى كه پيامبر قربانى كردند ميان دو جمره بوده(زاد المعاد ابن قيم)حجاج براى زيارت اين مسجد و اين سنگ،رنج فراوانى را متحمل مى‌شدند.(گنبد كبش را در نقاشى صفحۀ 342 ملاحظه نماييد)اين سنگ در داخل كوه قرار دارد و علفهاى زيادى بر روى آن روييده است.گفته مى‌شود هنگامى كه حضرت ابراهيم عليه السّلام قصد كرد فرزندش اسماعيل را ذبح كند،كارد به عنوان ترحّم بر اسماعيل،از دست ابراهيم عليه السّلام رها گرديد و بر اين سنگ افتاد و آن را حاصلخيز نمود.در كنار اين سنگ غارى قرار دارد كه مى‌گويند حضرت ابراهيم عليه السّلام به همراه هاجر در آن زندگى كرده‌اند،طول اين غار چهار متر و عرض آن دو متر و نيم بود و در سمت راست شخصى كه بدان وارد مى‌گردد،غارى ديگر در دل سنگ ديده مى‌شود.