192 سپس آب را به وسيله قنات‌هايى به سوى عرفات كشانيده و آن را به چشمۀ نعمان اتصال داده‌اند و سپس مسير قنات‌ها را در كنار كوه عرفات همچنانكه در نقشۀ زير مى‌بينيد آبگيرهايى كه در زمين عرفات ساخته بودند،پيوند دادند.اين آبگيرها از آب انباشته مى‌گرديد و حاجيان در روز عرفه از آن استفاده مى‌كردند.سپس مسير قنات را به سوى شمال ادامه داده و در فاصله هزار و سيصد و هفتاد و هشت مترى از آن(بازان)بنا نمود-چاهى در زمين كه كف آن مجراى چشمه قرار داشت و به وسيله پله به پايين آن راه داشت-كه بر اساس عمق مجراى قنات از زمين گاهى عميق و گاهى كم عمق ساخته شد اين چاهها را براى استفادۀ مردم از آب مى‌ساختند.اين بازان معروف به«فقير الذئب الأعلى»بود.چهار صد و پنج متر پس از اين،بازان ديگرى به نام«فقير الذئب الثانى»،قرار گرفته بود.

سپس قنات به سوى غرب و به درون صحراى مغمس تغيير جهت داده و به