158
بر روى درب تكيه با خط زيباى ثلث دو بيت زير نقش بسته است:
لعباس مولانا الخديوى فضائل
عليها دليل كل يوم مجدّد
رأيناه قد احيا تكية جده
فقلنا أعباس بنى أو محمد
(سال 1238 هجرى و 1319 هجرى)
در صورتى كه دعاهاى برآمده از قلب فقرا را كه براى بنيانگذار اين محل به آسمان بلند بود،مىشنيدى به عظمت كار شخص به وجود آورندۀ آن بيشتر آگاهى مىيافتى و اگر توانايى مالى داشته باشى،آرزوى به وجود آوردن چنين مراكزى را در سر مىپرورانى.
از تكيههاى ديگر مكه،به علت عدم مراجعۀ فقرا بدان،بازديد نكردم.ليكن بر كتيبۀ بالاى درب تكيه حضرت فاطمه عليها السّلام اين آيه شريفه نوشته شده است: وَ يُطْعِمُونَ الطَّعٰامَ عَلىٰ حُبِّهِ مِسْكِيناً وَ يَتِيماً وَ أَسِيراً 1اين تكيه در زمان سلطان غازى محمد خان چهارم در سال 1086 هجرى،تأسيس گرديده است.
محل تولد پيامبر صلّى اللّه عليه و اله
جايگاه ولادت پيامبر در شعب بنى عامر در مشرق مكه است.اين مكان يك متر و نيم از سطح زمين پايينتر قرار گرفته كه به وسيلۀ پلهاى سنگى،به درب آن كه به سوى شمال باز مىگردد،مىرسيم،نخست به فضاى بازى به طول 12 متر و عرض 6 متر وارد مىشويم.بر ديوار سمت راست(غربى)دربى قرار دارد كه پس از گذر از آن،به فضايى مىرسيم كه بر روى آن گنبدى قرار گرفته است.در وسط اين فضا و در زير گنبدى كه كمى متمايل به ديوار سمت راست است،مقصورۀ چوبى كوچكى قرار دارد كه درون آن سنگ مقعر مرمرينى است كه وسط آن كمى فرو رفته است.اين جايگاه نشان دهندۀ محل تولد پيامبر صلّى اللّه عليه و اله مىباشد.اين گنبد و فضاى ياد شده منزلى است كه پيامبر در آن تولد يافتند.(سفرنامۀ بتانونى،ص 52،چاپ دوم)،همچنين در تاريخ مكه،نوشته ابو الوليد محمد بن عبد اللّه بن احمد ازرقى متوفاى نيمه دوم،سدۀ سوم هجرى در صفحه