111مهمانسرا،يكصد و پنجاه متر بود،كه ميانۀ ديوار ياد شده درب اصلى آن قرار داشت و بالاى آن آرم طلايى رنگ عثمانى خودنمايى مى‌كرد و دو ديوار ديگر مهمانسرا،قرينه ديوارهاى سمت شرقى و شمالى بود،اما ضلع شرقى آن در حدود 90 متر مى‌باشد.

نماى درب و پنجره‌ها از چوب محكمى به رنگ گردويى كه لولاى آنها و دستگيره‌ها همگى از جنس برنج زيبايى ساخته شده است.آبريزگاههاى آن در محلى دور از اتاق‌ها،احداث گرديده تا رطوبت و بوى ناشى از آن،موجب آزار و اذيت مسافران نگردد.در آبريزگاهها،هيچ گونه لوله آبى وجود نداشت و عجيب‌تر آن كه در اين مسافرخانه ناظر و خدمتكار و آشپز وجود داشته و حقوق خود را در سه سال گذشته دريافت داشته‌اند،و اين در حالى است كه يك اتاق آن فرش نگرديده و حتى يك فقير در آن زندگى نمى‌كرد!طبق اطلاعى كه به من داده شد،اعليحضرت سلطان مبلغ نود هزار جنيه مجيدى(جنيه مجيدى معادل 87/75 قرش مصرى است)،براى ساختمان آن هزينه كرده است.عكسى از اين مسافرخانه در سال 1325 گرفته شده كه در زير مى‌بينيد.