100بود،قرار داشت.(تصوير زير)،سپس شريف به جايگاه خود مراجعت نموده و بر تختى در ميان چادر نشست و فرمان را در سمت راست خود قرار داد.آنگاه پس از درنگ كوتاهى از جاى خود برخاسته و همۀ حضار نيز از جاى خود بپا خاستند و شريف دستور خواندن نامه را صادر نمود.منشى مخصوص او محمد على افندى،نخست از روى نسخۀ اصلى آن،به زبان تركى فرمان را بلند قرائت كرد و سپس متن عربى آن را خواند.در خواندن متن عربى كمى شتاب نمود و شريف بدو گفت:«جوام جوام»يعنى«آهسته آهسته»،پس از خواندن فرمان،گروه موزيك سلطانى،سلام پادشاهى را نواخت كه بعد