17225-ابن سيّد الناس (734 ه ق)
ابوبكر محمّد بن محمّد بن محمّد بن عبداللّٰه اندلسى معروف به ابن سيّد الناس از استادان محمّد بن احمد بن عثمان ذهبى است، اصل وى از اشبيليۀ اندلس است،در قاهره به دنيا آمده و در آنجا از دنيا رفت،او در رشتههاى گوناگون علوم از جمله در فقه،تاريخ، لغت،و حديث تبحّر داشت،كتابهاى عيون الأثر وبشرى اللبيب بذكرى الحبيب از جمله آثار وى مىباشد 1،او در قصيدهاى كه در كتابش بشرى اللبيب آورده چنين سروده است: لَه وقفَت شمس النهار كرامة
اين اشعار را صالحى شامى از كتاب او نقل كرده است. 3
26-سريجى (750 ه ق)
عبدالعزيز بن محمّد بن حسن بن ابى نصر سريجى حسينى از شاعران اهل ييت عليهم السلام كه در بصره مىزيسته،در يكى از سروده هايش چنين گفته است:
وآية الشمس إذ رُدّت مبادرة
غرّاء أقصر عنها كلّ حيران 4
27-بهاء الدين سبكى (773 ه ق)
بهاء الدين احمد بن تقى الدين على سبكى مصرى،در قاهره به دنيا آمد ونزد پدرش علم آموخت،از سن نوجوانى به سرودن شعر پرداخت،پس از سالها تدريس وتأليف به شام رفته و عهدهدار منصب قضا شد،وسر انجام در مكّه از دنيا رفت 1.
وى در قصيدهاى كه در مدح رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم سروده وآن را«هدية المسافر إلى النور السافر»ناميده چنين گفته است: وشمس الضحى طاعتك وقت مغيبها
اين اشعار را صالحى شامى از سبكى نقل كرده است. 3
28-علاءالدين شهيفى حلّى (قرن هشتم ه ق)
علاءالدين على بن حسين شهيفى معروف به ابن شهفيّه،از شاعران زبردستى است كه اشعار فراوانى در مدح اهل بيت عليهم السلام به خصوص اميرالمؤمنين على عليه السلام سروده است،غديريّۀ دوّم وى را عالِم معاصرش مرحوم شهيد ثانى شرح كرده است،علاءالدين شهيفى از اينكه شخصيّت بزرگى مانند شهيد ثانى شعر او را شرح كرده اظهار خوشحالى نموده وبا سرودن دَه بيت شعر در مدح آن عالم فرزانه از وى تقدير وتشكّر كرده است 4.او در دو بيت شعر به هر دو داستان