96«اَللّٰهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْفَقْرِ، وَمِنْ تَشَتُّتِ الْأمْرِ، وَمِنْ «خداوندا! به تو پناه مى‌برم از نادارى و از آشفتگى كارها و از شَرِّ مٰا يَحْدُثُ بِاللَّيْلِ وَالنَّهٰارِ، أَمْسىٰ ظُلْمِي مُسْتَجِيراً شر حوادث شب و روز، از ظلم خويش بِعَفْوِكَ، وَأَمْسىٰ خَوْفِي مُسْتَجِيراً بِأَمٰانِكَ، وَأَمْسىٰ ذُلِّي به عفو تو پناه مى‌برم و از ترس و خوف به امان تو و از گناهانم مُسْتَجِيراً بِعِزِّكَ، وَأَمْسىٰ وَجْهِيَ الْفٰانِي مُسْتَجِيراً بِوَجْهِكَ به عزّت تو و از فناى خويش به ذات باقى تو الْبٰاقِي، يٰا خَيْرَ مَنْ سُئِلَ، وَيٰا أَجْوَدَ مَنْ أَعْطىٰ، يٰا أَرْحَمَ مَنِ اى بهترين كسى كه از او سؤال كنند و اى بخشنده‌ترين بخشندگان و اى مهربانترين اسْتُرْحِمَ، جَلِّلْنِي بِرَحْمَتِكَ، وَأَلْبِسْنِي عٰافِيَتَكَ ، وَاصْرِفْ عَنِّي مهربانان گناهم را به رحمتت مستور دار و جامۀ عافيتت را بر من بپوشان و شرّ همۀ شَرَّ جَمِيعِ خَلْقِكَ وَارْزُقْنِي خَيْرَ الدُّنْيٰا وَالْآخِرَةِ».

آفريده‌هايت را از من بازگردان و خير دنيا و آخرت را روزيم گردان.» ونيز مُستحبّ است بعد از غرُوب آفتاب اين دُعا خوانده شود:

«اَللّٰهُمَّ لاٰ تَجْعَلْهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنْ هٰذَا الْمَوْقِفِ، وَارْزُقْنِيهِ «خداوندا! اين وقوفم را در اين جايگاه، آخرين وقوف قرار مده، و تا زنده‌ام دارى