214وَآلِهِ : مٰا أَقَلَّتِ الْغَبْرٰاءُ وَلاٰ أَظَلَّتِ الْخَضْرٰاءُ عَلىٰ ذِي لَهْجَةٍ «زمين حمل نكرده و آسمان سايه نگسترانيده بر گوينده‌اى أَصْدَقَ مِنْ أَبِي ذَرٍّ، السَّلاٰمُ عَلَيْكَ يٰا مَنْ نَطَقَ بِالْحَقِّ، وَلَمْ يَخَفْ راستگوتر از ابى‌ذّر»، سلام بر تو اى كه سخن حق گفتى و در راه خدا فِي اللّٰهِ لَوْمَةَ لاٰئِمٍ، وَلاٰ ظُلْمَ ظٰالِمٍ، أَتَيْتُكَ زائِراً شٰاكِراً لِبَلاٰئِكَ فِي از سرزنش سرزنشگرى و نه از ستم ستمگرى بيمى به خود راه ندادى،به زيارتت آمده‌ام در حالى كه براى آنچه در راه اسلام ديدى الْإِسْلاٰمِ، فَأَسْأَلُ اللّٰهَ الَّذِي خَصَّكَ بِصِدْقِ اللَّهْجَةِ وَالْخُشُونَةِ شكرگزارم و از خدايى كه ترا به راستگويى فى ذٰاتِ اللّٰهِ وَمُتٰابَعَةِ الْخَيِّرِينَ الْفٰاضِلِينَ أَنْ يُحْيِيَنِي حَيٰاتَكَ، نستوهى و پيروى از نيكوكاران برتر اختصاص داد مى‌خواهم كه مرا زندگى وَيُمِيتَنِي مَمٰاتَكَ ، وَيَحْشُرَنِي مَحْشَرَكَ، عَلىٰ إِنْكٰارِ مٰا أَنْكَرْتَ، و مرگى چون تو ببخشد، چون تو محشورم سازد. بر انكار آنچه انكار كردى وَمُنٰابَذَةِ مَنْ نٰابَذْتَ، جَمَعَ اللّٰهُ بَيْنَنٰا وَبَيْنَكَ وَبَيْنَ رَسُولِهِ وَآلِهِ و مخالفت آنكه با او مخالفت كردى، خداوند بين ما و شما و رسولش و اهلبيت او صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وَعَلَيْهِمْ فِي مُسْتَقَرِّ رَحْمَتِهِ، وَالسَّلاٰمُ عَلَيْكَ - كه درود خداوند بر او باد - جمع كند در جايگاه رحمتش و درود و وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكٰاتُهُ».

رحمت و بركات خداوند بر او باد.»