126وَشَكَرَكَ فَزِدْتَهُ ، وَتٰابَ إِلَيْكَ فَقَبِلْتَهُ ، وَتَنَصَّلَ إِلَيْكَ مِنْ ذُنُوبِهِ وشكر تو را بجاآورده و تونعمتت را برآنها افزون‌كرده و بسويت‌بازگشته‌وتو پذيرفته‌اى و از گناهان بسوى‌تو بيرون‌آمده‌و كُلِّهٰا فَغَفَرْتَهٰا لَهُ ، يٰا ذَا الْجَلاٰلِ وَالْإِكْرٰامِ . اللّٰهُمَّ وَفِّقْنٰا وَسَدِّدْنٰا تو همه را آمرزيده‌اى، اى صاحب جلالت و بزرگوارى خدايا ما را موفق و (در دين) محكممان گردان وَاعصِمنٰا وَاقْبَلْ تَضَرُّعَنٰا ، يٰا خَيْرَ مَنْ سُئِلَ ، وَيٰا أَرْحَمَ مَنِ وما را از گناه حفظ كن و تضرع و زاريمان بپذير اى بهترين كسى كه از او درخواست شود و اى مهربانترين اسْتُرْحِمَ ، يٰا مَنْ لاٰ يَخْفىٰ عَلَيْهِ إِغْمٰاضُ الْجُفُونِ ، وَلاٰ لَحْظُ كسى‌كه از او مِهر خواهند اى كه بر او پوشيده نيست بهم نهادن پلكهاى چشم و نه بر هم خوردن الْعُيُونِ، وَلاٰ مَااسْتَقَرَّ فِي‌الْمَكْنُونِ، وَلاٰ مَا انْطَوَتْ عَلَيْهِ مُضْمَرٰاتُ ديدگان و نه آنچه در مكنون ضمير مستقر گرديده و نه آنچه در پردۀ دلها الْقُلُوبِ ، أَلاٰ كُلُّ ذٰلِكَ قَدْ أَحْصٰاهُ عِلْمُكَ ، وَوَسِعَهُ نهفته است آرى تمام آنها را دانش تو شماره كرده و بردباريت همه حِلْمُكَ ، سُبْحٰانَكَ وَتَعٰالَيْتَ عَمّٰا يَقُولُ الظّٰالِمُونَ عُلُوّاً كَبِيراً ، را در برگرفته است منزهى تو و برترى از آنچه ستمكاران گويند برترى بسيارى، تُسَبِّحُ لَكَ السَّمٰاوٰاتُ السَّبْعُ ، وَالْأَرَضُونَ وَمَنْ فِيهِنَّ ، وَإِنْ مِنْ تنزيه كنند تو را آسمانهاى هفتگانه و زمينها و هركه در آنها است و چيزى نيست شَيْءٍ إِلّاٰ يُسَبِّحُ‌بِحَمْدِكَ، فَلَكَ الْحَمْدُ وَالْمَجْدُ، وَعُلُوُّ الْجَدِّ ، يٰا ذَا جز آنكه به ستايش تو تسبيح كند پس تو را است ستايش و بزرگوارى و بلندى رتبه، اى صاحب