89در بعثت پيامبران و معجزهها آشكار مىشد، و با يادى از حضرت موسى، حضرت ابراهيم، حضرت يعقوب، حضرت اسحاق، و حضرت محمّد صلى الله عليه و آله ، و حوادث مربوط به پيامبران الهى، خداوند را به همۀ مقدّسات سوگند مىدهد، و مغفرت و رحمت او را مىطلبد.
اين دعا در «مصباح» شيخ طوسى و «جمال الأسبوع» سيّد ابن طاووس وكتابهاىكفعمى از«محمّدبن عثمان عمرى» - كه يكى از نوّاب چهارگانۀ حضرت مهدى عجّل اللّٰه تعالى فرجه الشّريف بود - از امام باقر و امام صادق عليهما السلام روايت شده، و مستحب است اين دعا را در ساعات آخر روز جمعه بخوانند. بيشتر علماى گذشته بر خواندن اين دعا مواظبت مىكردند.
متن دعا اينگونه است:
«اَللّٰهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الْعَظِيمِ الْأَعْظَمِ الْأَعَزِّ الْأَجَلِّ «خدايا از تو مىخواهم به حق نام بزرگ و بزرگترت و آن عزيزتر و برجستهتر الْأَكْرَمِ الَّذِي إِذٰا دُعِيتَ بِهِ عَلىٰ مَغٰالِقِ أَبْوٰابِ السَّمٰاءِ لِلْفَتْحِ و گراميترت همان نامى كه هرگاه بخوانندت بدان نام براى گشودن درهاى بستۀ آسمان