206حمد و سوره، قبل از آنكه ركوع كند، پانزده مرتبه بگويد:
«سُبْحٰانَ اللّٰهِ وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ وَلاٰ إِلٰهَ إِلَّا اللّٰهُ وَاللّٰهُ أَكْبَرُ»، و در ركوع پس از ذكر ركوع ده مرتبه آن را بگويد، و پس از ركوع در حال قيام ده مرتبه، و در سجده بعد از ذكر سجده ده مرتبه، و در جلوس بين دو سجده ده مرتبه، و در سجده دوم ده مرتبه، و پس از سجده دوم ده مرتبه بگويد، و در هر چهار ركعت به همين كيفيّت عمل كند، كه مجموع آن سيصد تسبيح مىشود، و سورۀ مخصوصى در اين نماز معيّن نشده، ولى افضل است كه در ركعت اوّل پس از حمد، سورۀ «إِذٰا زُلْزِلَتِ» و در ركعت دوّم بعد از حمد، سورۀ «وَ الْعٰادِيٰاتِ» و در ركعت سوّم «إِذٰا جٰاءَ نَصْرُ اللّٰهِ » و در ركعت چهارم «قُلْ هُوَ اللّٰهُ أَحَدٌ» را بخواند. و نيز مستحب است در سجدۀ دوم از ركعت چهارم پس از اتمامِ تسبيحات بگويد:
«سُبْحٰانَ مَنْ لَبِسَ الْعِزَّ وَالْوَقٰارَ، سُبْحٰانَ مَنْ تَعَطَّفَ بِالْمَجْدِ «منزه است آنكس كه صاحب عزت و وقار است منزه است آنكه مجد و بزرگوارى (بندگانش را) وَتَكَرَّمَ بِهِ، سُبْحٰانَ مَنْ لاٰ يَنْبَغِي التَّسْبِيحُ إِلّاٰ لَهُ، سُبْحٰانَ مَنْ مورد توجه قرار مىدهد منزه است آنكه جز براى او تسبيح سزاوار نيست منزه است آنكه