187عِنْدَكَ مِنْ هَذَا الْإِمٰامِ وَ مِنْ آبَائِهِ وَ أَبْنٰائِهِ الطَّاهِرِينَ عَلَيْهِمُ در نزد تو از اين امام بزرگوار و از پدران و فرزندان پاكيزه‌اش عليهم السلام السَّلاٰمُ وَ الصَّلاٰةُ لَجَعَلْتُهُمْ شُفَعَائِي وَ قَدَّمْتُهُمْ أَمٰامَ حَاجَتِي وَ بطور مسلم آنها را شفيعان خود مى‌گرفتم و پيش روى حاجتها طَلِبَاتِي هَذِهِ فَاسْمَعْ مِنِّي وَ اسْتَجِبْ لِي وَ افْعَلْ بِي مٰا أَنْتَ أَهْلُهُ و خواسته‌هايم قرار مى‌دادم پس از من بپذير و دعايم را به اجابت رسان و انجام ده دربارۀ من آنچه را تو شايستۀ آنى يٰا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ، اللَّهُمَّ وَ مٰا قَصُرَتْ عَنْهُ مَسْأَلَتِي وَ عَجَزَتْ اى مهربانترين مهربانان خدايا و هر چه را كوتاه آمد از آن درخواست من (و از يادم رفت) و ناتوان شد عَنْهُ قُوَّتِي وَ لَمْ تَبْلُغْهُ فِطْنَتِي مِنْ صَالِحِ دِينِي وَ دُنْيَايَ وَ آخِرَتِي از آن نيرويم، و فكرم بدان نرسيد از آنچه به صلاح دين و دنيا و آخرتم باشد فَامْنُنْ بِهِ عَلَيَّ وَ احْفَظْنِي وَ احْرُسْنِي وَ هَبْ لِي وَ اغْفِرْ لِي وَ مَنْ پس آنها را بر من منت گذار (و عطا فرما) و محافظتم كن و پاسداريم كن و به بخش بر من و بيامرز مرا، و هر كس أَرَادَنِي بِسُوءٍ أَوْ مَكْرُوهٍ مِنْ شَيْطَانٍ مَرِيدٍ أَوْ سُلْطَانٍ عَنِيدٍ أَوْ كه قصد دارد به من آسيبى يا امر ناخوشايندى وارد كند چه از شيطانى متمرد يا سلطانى معاند مُخَالِفٍ فِي دِينٍ أَوْ مُنٰازِ عٍ فِي دُنْيَا أَوْ حٰاسِدٍ عَلَيَّ نِعْمَةً أَوْ ظٰالِمٍ يا مخالف در دين يا ستيزه‌جوئى در مال دنيا يا حسودى كه در نعمتى بر من رشك برد يا ستمكار أَوْ بَاغٍ فَاقْبِضْ عَنِّي يَدَهُ وَ اصْرِفْ عَنِّي كَيْدَهُ وَ اشْغَلْهُ عَنِّي يا زورگويى (كه باشد) قدرتش را از سر من بازگير و نقشه‌اش را از من بازگردان و او را بخودش