175أَنْتُمُ‌الْأَوَّلُ وَالْآخِرُ، ¹ وَأَنَّ‌رَجْعَتَكُمْ حَقٌّ لاٰ رَيْبَ فِيهٰا ، يَوْمَ لاٰ يَنْفَعُ شمائيد اول و آخر و مسلماً بازگشت شما حق است كه شكى در آن نيست روزى كه سود نَفْساً ايمٰانُهٰا لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِنْ قَبْلُ أَوْ كَسَبَتْ فِي ايمٰانِهٰا ندهد كسى را ايمانش كه پيش از آن ايمان نياورده يا در (مدت) ايمان خويش خَيْراً ، وَأَنَّ‌الْمَوْتَ حَقٌّ، وَأَنَّ‌نٰاكِراً وَنَكِيراًحَقٌّ، وَأَشْهَدُ أَنَّ النَّشْرَ كار خيرى انجام نداده و همانا مرگ حق است و ناكر و نكير حق است و گواهى دهم كه زنده شدن پس از مرگ حَقٌّ، وَالْبَعْثَ حَقٌّ، وَأَنَّ الصِّرٰاطَ حَقٌّ، وَالْمِرْصٰادَ حَقٌّ، وَالْمِيزٰانَ حق است و برانگيخته شدن حق است و صراط حق است و مرصاد (كمينگاه) حق است و ميزان حَقٌّ، وَالْحَشْرَ حَقٌّ، وَالْحِسٰابَ حَقٌّ، وَالْجَنَّةَ وَالنَّارَ حَقٌّ، حق است و حشر (در قيامت) حق است و حساب حق است و بهشت و دوزخ حق است وَالْوَعْدَ وَالْوَعِيدَ بِهِمٰا حَقٌّ، يٰا مَوْلاٰيَ شَقِيَ مَنْ خٰالَفَكُمْ وَسَعِدَ و وعده و تهديد دربارۀ آن دو حق است اى مولاى من بدبخت است كسى كه مخالفت شما را كرد و سعادتمند است