164مُعَدَّةٌ، وَمَنٰاهِلَ الظِّمٰاءِ لَدَيْكَ مُتْرَعَةٌ. اللّٰهُمَّ فَاسْتَجِبْ دُعٰائِي، آماده است و حوضهاى آب براى تشنگان لبريز است خدايا پس دعايم را مستجاب كن وَاقْبَلْ ثَنٰائِي، وَاجْمَعْ بَيْنِي وَبَيْنَ أَوْلِيٰائِي، بِحَقّ‌ِ مُحَمَّدٍ وَعَلِيّ‌ٍ و بپذير مدح و ثنايم را و گردآور ميان من و دوستانم به حق محمد و على وَفٰاطِمَةَ وَالْحَسَنِ وَالْحُسَيْنِ، إِنَّكَ وَلِيُّ نَعْمٰائِي وَمُنْتَهىٰ مُنٰايَ و فاطمة و حسن و حسين كه براستى تويى صاحب نعمتهايم و منتهاى آرزويم وَغٰايَةُ رَجٰائِي فِي مُنْقَلَبِي وَمَثْوٰايَ».

و سرحد نهايى اميدم و بازگشتگاه و اقامتگاهم.» و در كامل الزّيارات بعد از زيارت اين جملات آمده است:

«أَنْتَ إِلٰهِي وَسَيِّدِي وَمَوْلاٰيَ، اغْفِرْ لِي وَ لِأَوْلِيٰائِنٰا، وَكُفَّ عَنّٰا «تويى معبود و آقا و مولاى من بيامرز دوستان ما را و بازدار از ما أَعْدٰاءَنٰا، وَاشْغَلْهُمْ عَنْ اذٰانٰا، وَاَظْهِرْ كَلِمَةَ الْحَقّ‌ِ وَاجْعَلْهَا الْعُلْيٰا، دشمنانمان را و سرگرمشان كن از آزار ما و آشكار كن گفتار حق را و آنرا برتر قرار ده وَأَدْحِضْ كَلِمَةَ الْبٰاطِلِ وَاجْعَلْهَاالسُّفْلىٰ، إِنَّكَ عَلىٰ كُلِّ شَيْءٍ و از ميان ببر گفتار باطل را و آنرا پست گردان كه براستى تو بر هرچيز قَدِيرٌ».

توانايى.»